395px

Torcido

Eefje De Visser

Scheef

Ook hier is het druk
En de mensen zijn praatgraag
Ik pas me aan en ik
Rijd de rotonde bijna rond
Ik hoop dat ik hoop heb
Wil dat ik door wil

Soms kijk ik om naar de noordzee en dan duik ik kopje onder
Zo het zand uit m'n haar onder water daar waar ik mezelf niet hoor

Ook hier is het hoog de balkons hangen scheef
En ik kijk steeds naar een raam aan de overkant en ik zie het mezelf zien
Nu doe ik m'n werk in een leeg café ik heb hier
Ruimte en ruis van de radio anders hoor ik mezelf gaan

Ik leg alles uit
Ik zing de wereld toe maar
Sluit niets af

Soms kijk ik om naar de noordzee en dan duik ik kopje onder
Zo het zand uit m'n haar onder water daar waar ik mezelf niet hoor

Ook hier is het hoog de balkons hangen scheef
En ik kijk steeds naar een raam aan de overkant
En ik zie het mezelf zien
Nu doe ik m'n werk in een leeg café ik heb hier ruimte
En ruis van de radio anders hoor ik mezelf gaan
Ook hier is lawaai en de mensen zijn praatgraag
Ik rijd duizelig rond tussen stadsgeluidsgolven
Tot we langzaam aan boven komen drijven
En ik zie dat we traag maar vanzelf boven water komen

Torcido

Aquí también está lleno
Y la gente habla mucho
Me adapto y
Casi doy la vuelta a la rotonda
Espero tener esperanza
Quiero querer

A veces miro hacia el mar del norte y luego me sumerjo
Sacando la arena de mi cabello bajo el agua donde no me escucho

Aquí también está alto, los balcones cuelgan torcidos
Y siempre miro una ventana al otro lado y me veo a mí mismo viéndome
Ahora trabajo en un café vacío, tengo
Espacio y el ruido de la radio, de lo contrario me escucho ir

Explico todo
Canto al mundo pero
No cierro nada

A veces miro hacia el mar del norte y luego me sumerjo
Sacando la arena de mi cabello bajo el agua donde no me escucho

Aquí también está alto, los balcones cuelgan torcidos
Y siempre miro una ventana al otro lado
Y me veo a mí mismo viéndome
Ahora trabajo en un café vacío, tengo espacio
Y el ruido de la radio, de lo contrario me escucho ir
Aquí también hay ruido y la gente habla mucho
Navego mareado entre las olas de sonido de la ciudad
Hasta que lentamente emergemos
Y veo que lentamente pero naturalmente salimos a flote

Escrita por: