Rosa Pastel
Sí, yo quería ser ese hombre
El padre de tus hijos
Y juntos caminar hacia el altar
Directo hacia la muerte
Y al final, ni hablar
Los dos nos destruimos
Y al final, ¿Qué tal?
Tú y yo ya no existimos
No, no quiero ser ese hombre
El ya se fue a un abismo
Tú no eres aquel que prometió
Sería mi superhéroe, y que
Todo acabó, no queda más
Seremos dos extraños
Yo te olvidaré, me olvidarás
Hasta nunca
¿Y dónde quedó ese botón?
Que lleva a la felicidad
Luna de miel, rosa pastel
Clichés y tonterías
Y al final, ni hablar
Los dos nos destruimos
Y al final, ¿Qué tal?
Tú y yo ya no existimos
No, no quiero ser esa mujer
El se fue a un abismo
Y tú no eres aquel que prometió
Sería mi superhéroe, y que
Todo acabó, no queda más
Seremos dos extraños
Yo te olvidaré, me olvidarás
Hasta nunca
Roze Pastel
Ja, ik wilde die man zijn
De vader van jouw kinderen
En samen naar het altaar lopen
Recht naar de dood
En uiteindelijk, geen woord meer
We hebben onszelf vernietigd
En uiteindelijk, hoe zit het?
Jij en ik bestaan niet meer
Nee, ik wil die man niet zijn
Hij is al in een afgrond verdwenen
Jij bent niet degene die beloofde
Mijn superheld te zijn, en dat
Alles is voorbij, er is niets meer
We worden twee vreemden
Ik zal je vergeten, jij vergeet mij
Tot nooit
En waar is die knop gebleven?
Die leidt naar geluk
Huwelijksreis, roze pastel
Clichés en onzin
En uiteindelijk, geen woord meer
We hebben onszelf vernietigd
En uiteindelijk, hoe zit het?
Jij en ik bestaan niet meer
Nee, ik wil die vrouw niet zijn
Hij is in een afgrond verdwenen
En jij bent niet degene die beloofde
Mijn superheld te zijn, en dat
Alles is voorbij, er is niets meer
We worden twee vreemden
Ik zal je vergeten, jij vergeet mij
Tot nooit
Escrita por: Denisse Guerrero Flores, Ricardo Arturo Arreola Palomera, Edgar Albino Huerta Castaneda