Memória e Fado
Por que o sonho terminava
Quando o dia amanhecia
No espelho
Vinha um medo desse gosto morto do passado
Mergulhado na memória
Eu não queria que a vida findasse no abismo desse quarto
Amargando amargurada solidão
Por que a hora se esvazia
Na memória do espelho
Como um fado
Teço o fio do meu sonho cheio de mistério
Um rosário de silêncio
E a minha boca fechada com medo das sombras desses anjos
Que se foram e não voltam nunca mais
Herinnering en Fado
Waarom eindigde de droom
Toen de dag aanbrak
In de spiegel
Kwam een angst van die dode smaak uit het verleden
Gedompeld in de herinnering
Ik wilde niet dat het leven eindigde in de afgrond van deze kamer
Verzuurd door bittere eenzaamheid
Waarom leegt het uur zich
In de herinnering van de spiegel
Als een fado
Weef ik de draad van mijn droom vol mysterie
Een rozenkrans van stilte
En mijn mond gesloten uit angst voor de schaduwen van die engelen
Die zijn gegaan en nooit meer terugkomen
Escrita por: Geraldo Carneiro, Egberto Gismonti