Lívstræðrir
Tóri runnu tár á kinn, harðnar Sigmunds sinni:
“Grátum ikki frændi mín, vær goymum væl i minni!”
Spjótið gleið í miðju inn, stál í indrum lendi,
Brestir gjørdi eitt avreksbragd, hann banasár sær kendi.
Lebenswege
Tóri liefen Tränen über die Wange, Sigmunds Herz wird hart:
"Wein nicht, mein Freund, wir bewahren dich gut in Erinnerung!"
Der Speer durchbohrte mitten hinein, Stahl in den tiefen Lenden,
Ein Bruchstück vollbrachte ein Meisterwerk, er fühlte die tödliche Wunde.