Lívstræðrir
Tóri runnu tár á kinn, harðnar Sigmunds sinni:
“Grátum ikki frændi mín, vær goymum væl i minni!”
Spjótið gleið í miðju inn, stál í indrum lendi,
Brestir gjørdi eitt avreksbragd, hann banasár sær kendi.
Lívstræðrir
Tóri liefen Tränen über die Wange, Sigmunds Herz wird hart:
"Weine nicht, mein Freund, wir bewahren es gut in Erinnerung!"
Der Speer durchbohrte mitten hindurch, Stahl in den inneren Lenden,
Brestir vollbrachte ein Meisterwerk, er fühlte die tödliche Wunde.
Escrita por: Eivor / Eivør Palsdottir / John Lunn