Lívstræðrir
Tóri runnu tár á kinn, harðnar Sigmunds sinni:
“Grátum ikki frændi mín, vær goymum væl i minni!”
Spjótið gleið í miðju inn, stál í indrum lendi,
Brestir gjørdi eitt avreksbragd, hann banasár sær kendi.
Luchadores de la vida
Tóri corrió lágrimas por su mejilla, el corazón de Sigmund se endureció:
“No llores, mi amigo, guardemos bien en la memoria.”
La lanza brilló en medio, acero en lo más profundo de su cintura,
Una hazaña rompió, él reconoció las heridas mortales.
Escrita por: Eivor / Eivør Palsdottir / John Lunn