Lívstræðrir
Tóri runnu tár á kinn, harðnar Sigmunds sinni:
“Grátum ikki frændi mín, vær goymum væl i minni!”
Spjótið gleið í miðju inn, stál í indrum lendi,
Brestir gjørdi eitt avreksbragd, hann banasár sær kendi.
Lívstræðrir
Tóri a laissé couler des larmes sur sa joue, le cœur de Sigmund se durcit :
"Ne pleure pas, mon cousin, gardons bien cela en mémoire !"
La lance s'est enfoncée au milieu, l'acier dans les entrailles,
Brestir a accompli un exploit, il ressentait sa blessure mortelle.
Escrita por: Eivor / Eivør Palsdottir / John Lunn