Lívstræðrir
Tóri runnu tár á kinn, harðnar Sigmunds sinni:
“Grátum ikki frændi mín, vær goymum væl i minni!”
Spjótið gleið í miðju inn, stál í indrum lendi,
Brestir gjørdi eitt avreksbragd, hann banasár sær kendi.
Levenspaden
Tóri liep met tranen op zijn wang, Sigmunds geest werd hard:
"Huil niet, mijn vriend, we bewaren het goed in ons geheugen!"
Het zwaard gleed diep naar binnen, staal in de ingewanden,
Brestir maakte een meesterwerk, hij voelde zijn dodelijke wonden.
Escrita por: Eivor / Eivør Palsdottir / John Lunn