Mi FoRmA dE fLaMeNqUiTo
Me encontraba muy deprimío
y me sentaba en una piedra cuadrá
como sombra tenia un olivo
y como compañía la soledad.
Busco tu pelito, prima, negro
y no lo puedo encontrar y no lo puedo encontrar.
La luna me ha hecho un trajecito negro de alpaca,
que mira con el mira, mira,
que mira con el anda y anda
Alguien dijo que el amor era necesario,
que era como una rosa en medio de un campo,
que era querer a una persona y darle tanto, tanto y tanto
que cuando te veas solo, te sientas abandonao.
Alguien dijo que el amor, era necesario.
Tu madre no tiene corazón
y naquera muy mal de mi,
se cree que con el cante lo arreglo yo to
y es que sin el cante yo no podría vivir.
A ve que hacemos con tu mare
porque me gustas tu y me gusta el cantecito
y a mi no se me pue quitar
lo que llevo desde chiquitito.
Tu mare, tu mare, tu mare,
anda y ve dile a tu mare mi forma de flamenquito.
Y que me gusta un pelito arrecogio
y unos zarcillos de corales,
una carilla muy gitana y un pañuelo que de lunares.
En mi fragua esta mañana
prima, yo escuche cantar
a María la Repompa, a Fernando Terremoto, María soleá
¡Ay! Como se quejaban
en un mano a mano, pero respetaban
al mejor de to los tiempos, que a su vez cantaba
como el agua, como el agua, como el agua
como el agua fría que cae de la fuente clara.
Quien no ha cantao una de tus letras
en una juerga, en una borrachera, en una noche inquieta,
en una casa puerta, en una de las peñas, por dios José
quien no ha cantao tus letras.
Mijn Vorm van Flamenco
Ik voelde me heel depressief
en zat op een vierkante steen
als schaduw had ik een olijfboom
en als gezelschap de eenzaamheid.
Ik zoek je zwarte haartjes, nichtje
en ik kan ze niet vinden en ik kan ze niet vinden.
De maan heeft me een zwart pakje van alpaca gemaakt,
dat kijkt met de blik, kijk,
dat kijkt met de gang en gang.
Iemand zei dat de liefde noodzakelijk was,
dat het als een roos in het midden van een veld was,
dat het houden van een persoon was en zoveel, zoveel en zoveel geven
dat wanneer je je alleen voelt, je je verlaten voelt.
Iemand zei dat de liefde noodzakelijk was.
Je moeder heeft geen hart
en denkt heel slecht over mij,
ze denkt dat ik alles oplos met het gezang
en zonder het gezang zou ik niet kunnen leven.
Wat doen we met je moeder
want ik vind jou leuk en ik hou van het gezang
en ik kan niet van me afschudden
wat ik sinds ik klein ben meedraag.
Je moeder, je moeder, je moeder,
ga en vertel je moeder mijn manier van flamenco.
En dat ik hou van een opgestoken haar
en een paar koraaloorbellen,
een heel gitana gezicht en een sjaal met stippen.
Vanmorgen in mijn smederij
hoorde ik, nichtje, zingen
van María la Repompa, Fernando Terremoto, María Soleá
Oh! Hoe ze zich beklaagden
in een mano a mano, maar ze respecteerden
de beste aller tijden, die op zijn beurt zong
als het water, als het water, als het water
als het koude water dat uit de heldere bron valt.
Wie heeft niet een van jouw teksten gezongen
op een feestje, in een dronken bui, in een onrustige nacht,
in een huis met een deur, in een van de verenigingen, oh mijn god José
wie heeft niet jouw teksten gezongen.