Diario de Uno Más
El mar, el mar
se ha llevato mi norte,
mi honra, mi sombra y mi vida
y no me ha dejado nada
quien me presta una barquita
para poder cruzar el estrecho
hoy tengo la mar tranquila
pero el cielo tengo negro
quien me presta unas alitas
para poder llegar a puerto
quien me presta a mi una manta
por si acaso cambia el tiempo
quien me presta un pasaporte
para poder llegar a otro suelo
soy un alma del estrecho de la muerte
yo soy un misionero
quien me presta una barquita
para poder llegar a puerto
Hoy mi corazón muere y agoniza
traigo en mi dolor, ganas y sonrisas
hoy mi corazón muere y agoniza
traigo en mi dolor, ganas y sonrisas
Hubo alguien en la vida
que gritó a los 4 vientos
pintor que pinta iglesia
con tu pincel extranjero
aunque la Virgen sea blanca
pintame angelitos negros
como me cruje la madera
de la barca de los sueños
yo soy un hombre sin frontera
no que no me llamen marinero
yo no tengo amor en puerto
yo dependo de los vientos
Hoy mi corazón muere y agoniza
traigo en mi dolor, ganas y sonrisas
hoy mi corazón muere y agoniza
traigo en mi dolor, ganas y sonrisas
Mares del estrecho
que de vidas te has llevado
quien me compra la impaciencia
yo hasta incluso la regalo
Hoy mi corazón muere y agoniza
traigo en mi dolor, ganas y sonrisas
hoy mi corazón muere y agoniza
traigo en mi dolor, ganas y sonrisas
Dagboek van Iemand Anders
De zee, de zee
heeft mijn kompas meegenomen,
mijn eer, mijn schaduw en mijn leven
en heeft me niets achtergelaten.
Wie leent me een bootje
om de zee over te steken?
vandaag is de zee kalm,
maar de lucht is zwart.
Wie leent me wat vleugels
om de haven te bereiken?
Wie leent me een deken
voor als het weer omslaat?
Wie leent me een paspoort
om naar een ander land te gaan?
Ik ben een ziel van de zeestraat van de dood,
ik ben een missionaris.
Wie leent me een bootje
om de haven te bereiken?
Vandaag sterft mijn hart en lijdt het,
ik breng in mijn pijn, verlangen en glimlachen.
Vandaag sterft mijn hart en lijdt het,
ik breng in mijn pijn, verlangen en glimlachen.
Er was iemand in het leven
die naar de vier windstreken schreeuwde,
schilder die kerken schildert
met je buitenlandse penseel.
Ook al is de Maagd wit,
schilder me zwarte engeltjes.
Hoe de hout van de boot
van de dromen krakend is.
Ik ben een man zonder grenzen,
noem me geen marinier.
Ik heb geen liefde in de haven,
ik ben afhankelijk van de winden.
Vandaag sterft mijn hart en lijdt het,
ik breng in mijn pijn, verlangen en glimlachen.
Vandaag sterft mijn hart en lijdt het,
ik breng in mijn pijn, verlangen en glimlachen.
Zeeën van de zeestraat
die levens hebt meegenomen,
wie koopt mijn ongeduld?
Ik geef het zelfs weg.
Vandaag sterft mijn hart en lijdt het,
ik breng in mijn pijn, verlangen en glimlachen.
Vandaag sterft mijn hart en lijdt het,
ik breng in mijn pijn, verlangen en glimlachen.