De Lobo a Cordero
Como me hueles a olvio, pronto se te olvida los momentos vividos
Parece que te quedas y de pronto te has ido, como me hueles a olvio
Saben a despedida, los besos que me dabas saben a despedida
Tus gestos delataban que ya na te dolía, saben a despedida
Como sudas ausencia cada poro de tu cuerpo, como sudas ausencia
Tus abrazos son la falsa inocencia que te ciegan, que te ensucian
Que te llenan de mierda la conciencia
Como duelen tus ojos cuando miras despiadada, como duelen tus ojos
Tienen mil puntas, puñales y cerrojos, como me duelen tus ojos
Como escuece mi llanto, cada lágrima que suelto, como escuece mi llanto
Cada rezo al Espíritu Santo, como me escuece mi llanto
Como anudan tus manos, cada vez que me acarícias, como anudan tus manos
Me levitan hacia el mundo mundano, como me anudan tus manos
Yo nunca estuve presente para ti, guardaste mis recuerdos en un cajón
Vivo en los vaivenes de un sentir y en una balanza el corazón
Me vistes de fiero lobo, me das pienso de cordero
Me subes a tu universo, me arrastras por el suelo
Como sudas ausencia cada poro de tu cuerpo, como sudas ausencia
Tus abrazos son la falsa inocencia que te ciegan, que te ensucian
Que te llenan de mierda la conciencia
Como cruje mi cuerpo, como crujen las maderas del anciano velero
Como cruje los pilares que sostienen mis sueños, como me cruje mi cuerpo
Pero mira como ríes en silencio cada vez que me derrumbo, como ríes en silencio
Ni siquiera te gustaba el sabor de mis besos, como te ríes en silencio
Como me hueles a olvio, que prontito se te olvidan los momentos vividos
Parece que te quedas y de pronto te has ido, como me hueles a olvio
Saben a despedida, los besos que me dabas saben a despedida
Tus gestos delataban que ya na te dolía, saben a despedida
Van Wolf naar Lam
Hoe je ruikt naar vergeten, snel vergeet je de momenten die we deelden
Het lijkt alsof je blijft, en dan ben je ineens weg, hoe je ruikt naar vergeten
Ze smaken naar afscheid, de kussen die je me gaf smaken naar afscheid
Je gebaren verraden dat het je niets meer deed, ze smaken naar afscheid
Hoe je afwezigheid zweet uit elk porie van je lichaam, hoe je afwezigheid zweet
Je omhelzingen zijn de valse onschuld die je verblindt, die je vervuilt
Die je vol stront in je geweten vullen
Hoe pijn doen je ogen als je me meedogenloos aankijkt, hoe pijn doen je ogen
Ze hebben duizend punten, dolken en sloten, hoe doen je ogen me pijn
Hoe brandt mijn huil, elke traan die ik laat vallen, hoe brandt mijn huil
Elke gebed tot de Heilige Geest, hoe brandt mijn huil
Hoe knopen je handen, elke keer dat je me aanraakt, hoe knopen je handen
Ze tillen me naar de wereld van alledag, hoe knopen je handen me
Ik was nooit aanwezig voor jou, je bewaarde mijn herinneringen in een lade
Ik leef in de schommelingen van een gevoel en op een weegschaal het hart
Je kleedde me als een woeste wolf, je geeft me voer als een lam
Je tilt me naar jouw universum, je sleept me over de grond
Hoe je afwezigheid zweet uit elk porie van je lichaam, hoe je afwezigheid zweet
Je omhelzingen zijn de valse onschuld die je verblindt, die je vervuilt
Die je vol stront in je geweten vullen
Hoe mijn lichaam kraakt, hoe de planken van de oude zeilboot kraken
Hoe de pilaren kraken die mijn dromen ondersteunen, hoe mijn lichaam kraakt
Maar kijk hoe je in stilte lacht elke keer als ik instort, hoe je in stilte lacht
Je hield zelfs niet van de smaak van mijn kussen, hoe je in stilte lacht
Hoe je ruikt naar vergeten, dat je snel de momenten vergeet die we deelden
Het lijkt alsof je blijft, en dan ben je ineens weg, hoe je ruikt naar vergeten
Ze smaken naar afscheid, de kussen die je me gaf smaken naar afscheid
Je gebaren verraden dat het je niets meer deed, ze smaken naar afscheid