Las Costumbres Del Alma
A ver quién es el guapo que me ayuda a desvestir
Este cansado traje de la soledad
Si hay algún valiente que use mi remiendo
A ver cuántos maestros pueden describir
Como se siente el alma cuando alguien se va
Y llena de epidemia todos tus recuerdos
Cuando ya no sientas nada
Falta la luz en tu mirada
Cuando la voz que hay en tu interior se te queda callada
Es cuando más te duele el alma
A ver quién es el guapo que me cambia a mí
Un pleno día de Sol por una madrugada
Un día de verano por uno de invierno
A ver quien es el listo que así por que sí
Te envía una bulería y una soledad
Le digne el fin de fiesta y salga sonriendo
Y si hace frío en los mesesitos de enero
Busco cobijo bajo las alas de mi sombrero
A ver quién es el listo que me dice a mí
Cómo se cose un alma que era de cristal
Cuando la soledad te la partió en pedazos
Y ahora mi destino le ha dado por decir
Que la ilusión camina si es cosa de dos
Y yo con mi ilusión me quedé con lo puesto
Yo no me enamoro más
Yo me enamoré una vez
Y tengo por entendido
Que loco me voy a volver
No me enamoro más
Ay, yo me enamoré una vez
Y tengo por entendido
Que loco me voy a volver
No me enamoro más
Ay, yo me enamoré una vez
Y tengo por entendido
Que loco me voy a volver
No me enamoro más
Ay, yo me enamoré una vez
Y tengo por entendido
De Gewoontes van de Ziel
Aah, wie is de knappe die me helpt om te ontkleden
Dit vermoeide pak van eenzaamheid
Als er een dappere is die mijn herstel gebruikt
Aah, hoeveel meesters kunnen beschrijven
Hoe de ziel voelt als iemand weggaat
En al je herinneringen besmet
Wanneer je niets meer voelt
Ontbreekt het licht in je blik
Wanneer de stem die in je binnenste zit stilvalt
Is het wanneer je het meest pijn voelt in je ziel
Aah, wie is de knappe die me verandert
Een volle zonnige dag voor een vroege ochtend
Een zomerse dag voor een winterse
Aah, wie is de slimme die zomaar
Je een bulería en een eenzaamheid stuurt
Die het einde van het feest waardig maakt en glimlacht
En als het koud is in de maanden januari
Zoek ik beschutting onder de vleugels van mijn hoed
Aah, wie is de slimme die me vertelt
Hoe je een ziel naait die van glas was
Wanneer de eenzaamheid het in stukken brak
En nu heeft mijn bestemming besloten te zeggen
Dat de illusie loopt als het een zaak van twee is
En ik ben met mijn illusie achtergebleven met wat ik aanhad
Ik word niet meer verliefd
Ik ben één keer verliefd geworden
En ik begrijp
Dat ik gek ga worden
Ik word niet meer verliefd
Oh, ik ben één keer verliefd geworden
En ik begrijp
Dat ik gek ga worden
Ik word niet meer verliefd
Oh, ik ben één keer verliefd geworden
En ik begrijp
Dat ik gek ga worden
Ik word niet meer verliefd
Oh, ik ben één keer verliefd geworden
En ik begrijp