Sr. Zapatones
Sr. Zapatones
Qué te pasa, te veo y te miro y no te conozco, qué te pasa, que traes tan sucia
Tan larga melena, sonrojada mejilla delata tu cara de asombro, siempre en alerta
Duro tu mundo, tu centinela
No hace nada corrías la casa conmigo del brazo
No hace nada tenías mi cabeza jarta de tirones
Aún recuerdo el calor de tu cuerpo sentao en tu regazo
Siempre mi niña, tu centinela en las duras noches
Recuerdo tu promesa en la camita
Delante de muñecos compañeros
¡Juro ser tu princesita!
Y fue un orgullo ser tu caballero
Todavía conservo el bombín y mi cara pintada
Los dos guantes, nariz de payaso y traje de colores
Que ilusión ver a la luz de tus ojos y esas dulces palabras
Serás mi payaso y voy a llamarte señor zapatones
El tiempo no se para ante nadie, los años dieron alas a tu cuerpo
Corrieron por tus ganas nuevos aires
Sentí el olvido entrando por mi cuerpo
En papel de revista envolviste todo mi cariño
Y encerrarse mi cuerpo dolío en cajas de zapatos
Ahora se como duele estar solo y llorar como un niño
Sin una amiga, sin compañía y sin tus brazos
Qué te pasa, te veo y te miro y no te conozco
Qué te pasa, que traes tan sucia, tan larga melena
Sonrojada mejilla delata tu cara de asombro
Siempre en alerta, duro tu mundo, tu centinela
Pasaron las primaveras y duros inviernos, y en cada cumpleaños quise besarte
Me hubiera conformao con sentir tu cuerpo
Olerte, verte, tocarte, sentirte, acariciarte
Sentí la llamada del mundo a través de un llanto
Supuse que en tu nueva vida dabas biberones
Llegó el día en que me cogistes de nuevo del brazo
Y me presentaste querida hija mía, sr zapatones
El fue quien me cuidaba, mimaba mis buenos ratos
Siempre me defendía si venia el hombre del saco
Tocaba sus platillos y nunca le di cuerda
Sacaba mi sonrisa cuando siempre había una pena
Ha sido mi payaso, mi amigo, mi confidente
Nunca temí el fracaso, a tu lado siempre fuerte
Cuando existía un castigo impuesto por mis mayores
A mi no me importaba allí estaba zapatones
Ahí te dejo cuidando el tesoro que me ha dao la vida
Cuida de ella como la princesa de largas melenas
Y defiende con una sonrisa todas sus herías, es duro su mundo
Mi amor, mi payaso, mi centinela
Meneer Zapatones
Meneer Zapatones
Wat is er aan de hand, ik zie je en kijk naar je, maar ik ken je niet, wat is er aan de hand, waarom heb je zo'n vieze
Zo lange haardos, je blozende wangen verraden je verbaasde gezicht, altijd op je hoede
Je wereld is hard, je wachter
Het doet er niet toe, je rende met me door het huis aan mijn arm
Het doet er niet toe, je had mijn hoofd vol met trekken
Ik herinner me nog de warmte van je lichaam, zittend op je schoot
Altijd mijn meisje, jouw wachter in de zware nachten
Ik herinner me je belofte op het bedje
Voor de poppen, vrienden
Ik zweer je mijn prinses te zijn!
En het was een eer om jouw ridder te zijn
Ik bewaar nog steeds de hoed en mijn geschminkte gezicht
De twee handschoenen, clownsneus en kleurrijk kostuum
Wat een vreugde om te zien in het licht van jouw ogen en die zoete woorden
Jij zult mijn clown zijn en ik ga je meneer Zapatones noemen
De tijd stopt voor niemand, de jaren gaven vleugels aan je lichaam
Nieuwe winden bliezen door je verlangen
Ik voelde de vergetelheid mijn lichaam binnenkomen
In tijdschriftenpapier wikkelde je al mijn liefde
En opgesloten in dozen deed pijn, in schoenendozen
Nu weet ik hoe het is om alleen te zijn en te huilen als een kind
Zonder een vriendin, zonder gezelschap en zonder jouw armen
Wat is er aan de hand, ik zie je en kijk naar je, maar ik ken je niet
Wat is er aan de hand, waarom heb je zo'n vieze, zo lange haardos
Je blozende wangen verraden je verbaasde gezicht
Altijd op je hoede, je wereld is hard, je wachter
De lentes en strenge winters zijn voorbij gegaan, en op elke verjaardag wilde ik je kussen
Ik had me al tevreden gesteld met het voelen van je lichaam
Je ruiken, zien, aanraken, voelen, strelen
Ik voelde de roep van de wereld door een huil
Ik veronderstelde dat je in je nieuwe leven flesjes gaf
De dag kwam dat je me weer aan mijn arm nam
En me voorstelde, mijn lieve dochter, meneer Zapatones
Hij was degene die voor me zorgde, mijn goede momenten vertroetelde
Altijd verdedigde hij me als de boeman kwam
Hij speelde op zijn cymbalen en ik gaf hem nooit opwinding
Hij toverde mijn glimlach tevoorschijn als er altijd verdriet was
Hij was mijn clown, mijn vriend, mijn vertrouweling
Ik vreesde nooit de mislukking, aan jouw zijde altijd sterk
Wanneer er een straf werd opgelegd door mijn ouderen
Maakte het me niet uit, daar was Zapatones
Ik laat je hier achter om de schat te bewaken die het leven me heeft gegeven
Zorg voor haar als de prinses met lange haren
En verdedig met een glimlach al haar wonden, haar wereld is hard
Mijn liefde, mijn clown, mijn wachter