Zamba Del Pañuelo
Si miras los largos caminos
por donde mi triste huella se fue
verás que manchó sus flores
con sangre viva mi padecer.
Si escuchas mi dulce guitarra
en ella dormida te soñará
tu sombra será un pañuelo
sobre la zamba que ya se va.
Si andando, andando, niña
un día mis ojos te ven pasar
el llanto que voy llorando
en los senderos florecerá.
Mi voz y la tuya perdidas
se van al olvido por el ayer
mi pena como un pañuelo
llora en la zamba su atardecer.
Mi pena y tu lento recuerdo
porque no me quieres se quieren ya
mi pena le da sus penas
y tu recuerdo su soledad.
Zamba Van het Sjaaltje
Als je naar de lange wegen kijkt
waarlangs mijn treurige spoor is gegaan
zie je dat het zijn bloemen bevlekt
met levend bloed van mijn lijden.
Als je naar mijn zoete gitaar luistert
zal ze je in haar dromen vangen
je schaduw zal een sjaaltje zijn
boven de zamba die al vertrekt.
Als je, als je loopt, meisje
op een dag mijn ogen je zien passeren
zal de tranen die ik huil
in de paden tot bloei komen.
Mijn stem en de jouwe verloren
vergaan in de vergetelheid van gisteren
mijn verdriet, als een sjaaltje,
huilt in de zamba zijn avond.
Mijn verdriet en jouw trage herinnering
omdat je me niet wilt, willen ze al
mijn verdriet geeft zijn verdriet
en jouw herinnering zijn eenzaamheid.