Del Tiempo de Mi Niñez
Mi mama sabía decirme
recuerdo cuando era chango
usted se acuesta la siesta
no vayas a andar hondeando.
Ahí nomás ya me ordenaba
que algo en el suelo tirara
y debajito el alero
en un cuerito siesteara.
Bajo el sopor de la siesta
todo en silencio quedaba
y con los chango pa'l monte
en punta i' pie me escapaba.
Qué lejos que queda ahora
esa niñez añorada
quisiera mama me mande
que en un cuerito siesteara.
Parece que fuera ahora
cuando mi mama ordenaba
que un mandadito le hiciera
a los rezongos rumbeaba.
Si me encontraba a los changos
que a las bolitas jugaban
la bolsa de los mandados
a un costadito quedaba.
Ya sacaba mis teritas
y si por ahí yo ganaba
como nidito i boyero
mi bolsillito quedaba.
Ay, ayitay si la plata
por jugar se me extraviaba
antes de llegar a casa
el llanterío largaba.
Van de Mijn Kindertijd
Mijn mama wist het me te vertellen
ik herinner me toen ik een jochie was
je gaat een dutje doen
vergeet niet te gaan zwijmelen.
Daar gaf ze me al opdrachten
om iets op de grond te gooien
en onder de overkapping
in een dekentje te dutten.
Onder de hitte van de siësta
bleef alles in stilte
en met de jongens naar het bos
sloop ik op mijn tenen weg.
Wat ver weg lijkt nu
die verlangde kindertijd
ik zou willen dat mama me opdraagt
om in een dekentje te dutten.
Het lijkt alsof het nu is
wanneer mijn mama me opdroeg
om een boodschap te doen
en naar de mopperaars te gaan.
Als ik de jongens tegenkwam
die met knikkers speelden
bleef de boodschappentas
aan de kant liggen.
Ik haalde mijn knikkers tevoorschijn
en als ik daar won
bleef mijn zakje
als een nestje en een bijenhuisje.
Oh, oh, als het geld
verloren ging tijdens het spelen
voordat ik thuis was
begon het gezeur al.