Trovoada
A árvore quando é cortada
Chora e sofre de tal maneira
Pois vê que o machado que sangra o seu tronco
Também é feito de madeira
Reina a dor, reinador
Reina reinador, canta o sabiá
A maré virou, tempo vai fechar
Quilombo ensinou, tá pra anunciar
Chicote voltou no lombo de quem mandou dar
Eu vi a luz do rei
Eu vivia a lustrar a espada do rei
A espada do rei, do fio afiado, que fere o escravo, o servo e o plebeu
Que são meus irmãos, que sou eu
Pra cada tronco um machado
Bem-vinda revolta cresce
Se quem bate mal se lembra
Quem apanha nunca esquece
Quem tombou pela cor?
Pela cor, quem tombou?
Quem sangrou pela cor?
Pela cor, quem sangrou?
É pra quem tombou, tambor vai tocar
Sangue que irrigou, pode envenenar
Quilombo ensinou, tá pra anunciar
Quem sempre falou, hora de calar
Quem diz que não, é sim, é sim
Quem diz e jura que não vê cor, é sinhá, é sinhô
Eu sei que tem cor a mão que sangrou
Sangrou no tambor de tanto tocar
Tocar pro sinhô, tocar pra sinhá
De que lado que eu tô? De que lado cê tá?
Nessa dança
Reinador, reinador
A maré tá subindo
Eu tava dormindo
Nuvem negra trovejou
Levanta meu povo
Foi assim que ela falou
Eu tava dormindo
Quando a chuva começou
A mágoa se fez pranto
Em água se transformou
As água foi caindo
Feito lágrima de amor
Levanta meu povo, cativeiro acabou
Eu tava dormindo
Nuvem negra me acordou
Machado!
Quer nada
Se tu quisesse paz, tu ia querer também a liberdade, mas tu treme só de pensar
Tu prefere o controle dos corpos
Se quisesse paz, ia querer também ficar em silêncio, mas tu é tiro, é porrada e é bomba
É tanque de guerra na praça
Tu quer é calar o outro, pra tua voz se destacar ainda mais
Tu quer ter mais que o outro, às custas do outro e quer que o outro não reclame
A tua paz, doutor, é pisar no de baixo e não ouvir o grito
Quer paz porra nenhuma!
Tu só não quer é ser incomodado
Tu quer a ordem, que é um tapete muito limpo
Sobre um mar de sangue no assoalho
Tu quer é instaurar o caos pra inventar a pílula da salvação
Tu quer os peitos comprimidos, pra melhor vender comprimidos pra dor
Mas deixa eu te falar uma coisa?
O povo, essa massa que tu olha e não vê cara
Essa força que arrepia quando chega na Central às seis da tarde
O povo foi forjado no caos
Diz pra mim
Quem é que tem medo do caos?
Quem tem medo do caos é você
Onweersbui
De boom als hij wordt gekapt
Huilt en lijdt zo erg
Want hij ziet dat de bijl die zijn stam verwondt
Ook van hout is gemaakt
Heerst de pijn, heerser
Heerst heerser, zingt de lijster
De getijden zijn veranderd, het weer gaat omslaan
Quilombo leerde, het is tijd om aan te kondigen
De zweep kwam terug op de rug van degene die het liet geven
Ik zag het licht van de koning
Ik was bezig het zwaard van de koning te poetsen
Het zwaard van de koning, met de scherpe rand, die de slaaf, de dienaar en de plebejer verwondt
Die mijn broeders zijn, die ik ben
Voor elke stam een bijl
Welkom revolte groeit
Als degene die slaat zich slecht herinnert
Vergeet degene die geslagen wordt nooit
Wie viel er voor de kleur?
Voor de kleur, wie viel er?
Wie bloedde voor de kleur?
Voor de kleur, wie bloedde?
Het is voor degene die viel, de trom gaat spelen
Bloed dat irrigatie gaf, kan vergiftigen
Quilombo leerde, het is tijd om aan te kondigen
Wie altijd sprak, is tijd om te zwijgen
Wie zegt van niet, is ja, is ja
Wie zegt en zwoert dat hij geen kleur ziet, is meester, is mevrouw
Ik weet dat er kleur is in de hand die bloedde
Bloedde op de trom van zoveel spelen
Spelen voor de meester, spelen voor de mevrouw
Aan welke kant sta ik? Aan welke kant sta jij?
In deze dans
Heerser, heerser
De getijden stijgen
Ik lag te slapen
Zwarte wolk donderde
Sta op mijn volk
Zo sprak zij
Ik lag te slapen
Toen de regen begon
De pijn werd een traan
Veranderde in water
Het water viel
Als een traan van liefde
Sta op mijn volk, de slavernij is voorbij
Ik lag te slapen
Zwarte wolk wekte me
Bijl!
Wil niets
Als je vrede wilde, zou je ook vrijheid willen, maar je trilt alleen al bij de gedachte
Je verkiest de controle over de lichamen
Als je vrede wilde, zou je ook willen zwijgen, maar je bent schot, je bent klappen en je bent bommen
Het is een oorlogstank op het plein
Je wilt de ander doen zwijgen, zodat jouw stem nog meer opvalt
Je wilt meer dan de ander, ten koste van de ander en wilt niet dat de ander klaagt
Jouw vrede, dokter, is de ander onderdrukken en de schreeuw niet horen
Wil geen kut vrede!
Je wilt gewoon niet gestoord worden
Je wilt de orde, die is een heel schoon tapijt
Over een zee van bloed op de vloer
Je wilt de chaos vestigen om de pil van verlossing uit te vinden
Je wilt de borsten samengedrukt, om beter pillen voor de pijn te verkopen
Maar laat me je iets vertellen?
Het volk, die massa die je kijkt en geen gezichten ziet
Die kracht die je voelt als je om zes uur 's avonds in het centrum aankomt
Het volk is gesmeed in de chaos
Zeg het me
Wie is er bang voor de chaos?
Wie bang is voor de chaos ben jij