El Coco
saco una bolsa de nailon...
bine repleta... de perico
y puso... sobre la mesa..
varias lineas.. de polvito
y los que andavan con el....
como le sorvian.. bonito..
ami me dicen el coco...
que nombre tan apropeado..
desde de que yo era un esquincle...
de polvo mea tarajado...
me perdonan.. mi franquesa...
asi como yo meteado....
paque se asustan mirones...
el miedo no es para tanto..
parece que ven al diablo..
cuando ven.... el polvo blanco..
y eso que no an visto nada...
sino se mueren despanto...
la gente que anda con migo...
es pura.. gente esclusiva..
son cocodrilos grabados
con diploma de suicida...
antes de ser prisioneros...
prefieren perder la vida...
yo no se harcer otra cosa..
jamas me entraron la letras...
pues me criee entre la yerba..
pistolas y metralletas..
por eso es que mas les vale..
que con migo.. no se metan..
algunos en el govierno...
me miran con malos modos..
para otros soy la gallina..
que pone los huevos de oro..
el que me falla lo pierdo..
y se le acaba el tesoro..
el coco ya se despide..
se va feliz de la vida...
si alguno le caigo gordo...
no mas que se abra y que diga..
porque el que torea la fiera....
va aguantarle la mordida...
De Coco
ik haal een zak van nylon tevoorschijn...
helemaal vol... met poeder
en leg het... op de tafel...
verschillende lijnen.. van wit spul
en degenen die met hem waren....
hoe ze het mooi opnamen..
ze noemen me de coco...
wat een passende naam...
vanaf dat ik een jochie was...
met poeder in mijn neus...
vergeef me.. mijn eerlijkheid...
net zoals ik het deed....
waarom schrikken de kijkers...
angst is niet zo erg...
het lijkt alsof ze de duivel zien...
wanneer ze.... het witte poeder zien...
en dat terwijl ze nog niets hebben gezien...
anders zouden ze doodgaan van schrik...
de mensen die met mij omgaan...
zijn puur.. exclusieve mensen...
het zijn krokodillen met een diploma
van zelfmoord...
voordat ze gevangenen worden...
verkiezen ze hun leven te verliezen...
ik weet niet hoe ik iets anders moet doen...
ik ben nooit met letters bezig geweest...
want ik ben opgegroeid tussen het gras...
pistolen en machinegeweren...
vandaar dat het beter is...
dat ze zich niet met mij bemoeien...
sommigen in de regering...
kijken me met slechte ogen aan...
voor anderen ben ik de hen die...
de gouden eieren legt...
wie me verraadt, verliest...
en zijn schat is voorbij...
de coco neemt afscheid...
vertrekt gelukkig uit het leven...
als iemand me niet mag...
laat het gewoon zeggen...
want wie de wilde beest temt....
moet de beet kunnen weerstaan...