El Preso
Claro que estoy ofendido,
Claro que traigo coraje,
Y es que duelen las traiciones,
Y es que duelen los desaires,
Y si ahora estoy prisionero y peligra mi cuero,
Es porque no se rajarme.
Cuando el poder te acompaña
Tienes amigos de sobra,
Mucho aprecio, mucho abrazo,
Mucho dinero en la bolsa,
Pero cuando el barco se hunde y tu suerte se nuble,
Los amigos te abandonan.
Con la reja bloquearon mi vida,
Taparon mi tiempo y no encuentro salida,
Ya mi rostro está muy demacrado
Y el tiempo es eterno estando aquí encerrado
Si en la prisión no me amansan,
Saldré más violento buscando venganza,
Con los años que me dieron pa’ echarle cerebro,
Me sobra y me basta.
Conozco perfectamente,
Lo que ha pasado allá afuera, supe que se chacalearon,
Que a mi familia humillaron,
La impotencia me consume en mis venas hay lumbre,
Por los daños que causaron,
Pobrecita de mi madre como ha llorado por su hijo,
Cuídate del enemigo,
Pero más de tus amigos porque cuando el agua es mansa y haciendo confianza,
Hasta el más fiel da la espalda.
Este mundo da más de una vuelta lo que sube baja y pronto se regresa,
Si las piedras se encuentran rodando tal vez un día encuentres la que hallas pateado,
Soy prisionero y lo entiendo,
Tal vez un día salga como un hombre nuevo,
Pero guardo mis rencores me sobran razones,
Pa’ echar leña al fuego
De Gevangene
Natuurlijk ben ik beledigd,
Natuurlijk ben ik vol woede,
Want verraad doet pijn,
En afwijzing doet zeer,
En als ik nu een gevangene ben en mijn huid in gevaar is,
Is dat omdat ik niet kan opgeven.
Als de macht je bijstaat
Heb je vrienden in overvloed,
Veel waardering, veel knuffels,
Veel geld in je zak,
Maar als het schip zinkt en je geluk verdwijnt,
Verlaten de vrienden je.
Met de tralies blokkeerden ze mijn leven,
Ze bedekten mijn tijd en ik vind geen uitweg,
Mijn gezicht is al zo vermoeid
En de tijd is eindeloos hier opgesloten,
Als ze me in de gevangenis niet temmen,
Zal ik gewelddadiger terugkomen op zoek naar wraak,
Met de jaren die ik kreeg om na te denken,
Heb ik meer dan genoeg.
Ik ken het heel goed,
Wat er daarbuiten is gebeurd, ik hoorde dat ze zich als beesten gedroegen,
Dat ze mijn familie hebben vernederd,
De machteloosheid consumeert me, in mijn aderen brandt het,
Van de schade die ze hebben aangericht,
Arm mijn moeder, hoe heeft ze om haar zoon gehuild,
Pas op voor de vijand,
Maar nog meer voor je vrienden, want als het water kalm is en je vertrouwt,
Geeft zelfs de trouwste je de rug toe.
Deze wereld draait meer dan eens, wat omhoog gaat, komt omlaag en keert snel terug,
Als de stenen rollen, misschien vind je op een dag degene die je hebt geschopt,
Ik ben een gevangene en ik begrijp het,
Misschien kom ik ooit als een nieuwe man naar buiten,
Maar ik koester mijn wrok, ik heb genoeg redenen,
Om olie op het vuur te gooien.