Réquiem Alegre
Un perro fantasma como yo, cruza la avenida
Iluminado por un relámpago cegador
Y hay fantasmas allí, son los mártires de Plaza de Mayo
Lo único que garpa es armar una banda
Estoy hablando de rocanrol, solo rocanrol
Que vivo en New York, que almuerzo en Paris a menudo
Que viajo en avión de mi propiedad
Y me escondo en Madrid de mis compatriotas
Que uso nombres falsos para viajar
La identidad es cosa sería amigo
Por eso la escondo en el doble fondo de mi atache
La venganza te acerca a tus enemigos
Si la vida no te provoca, provocala vos
Un par de ojos muertos llegarán de visita
Recién entonces tendremos mucho de que cantar
Le temo a los hombres
Le temo a los hombres
A los hombres, que temen a Dios
Vrolijk Requiem
Een spookhond zoals ik, steekt de straat over
Verlicht door een verblindende bliksemflits
En daar zijn geesten, de martelaren van Plaza de Mayo
Het enige dat loont is een band vormen
Ik heb het over rock-'n-roll, alleen rock-'n-roll
Dat ik in New York woon, dat ik vaak in Parijs lunch
Dat ik vlieg in mijn eigen vliegtuig
En me verstop in Madrid voor mijn landgenoten
Dat ik valse namen gebruik om te reizen
Identiteit is een serieuze zaak, vriend
Daarom verstop ik het in het dubbele bodem van mijn tas
Wraak brengt je dichter bij je vijanden
Als het leven je niet uitdaagt, daag het dan zelf uit
Een paar dode ogen zullen op bezoek komen
Pas dan hebben we veel om over te zingen
Ik ben bang voor de mannen
Ik ben bang voor de mannen
Voor de mannen, die bang zijn voor God