Hay Días
Donde está el paraíso
Que buscamos los dos,
Donde está la vergüenza desnuda,
La maja vestida, por puro pudor.
Que pasó con los otros,
Dime donde quedó,
La medalla que les prometieron,
Que siempre esperaron, y nunca llegó.
Hay días que si, y hay días que no,
Hay días que río llorando
Y hay otros que lloro
Y no encuentro razón.
Hay días que si, y hay otros que no,
Y a días, te juro que intento
Ser otra persona y nunca es mejor;
Hay días que no...
Donde están las miserias
Que dejamos atrás,
Quien las tiene, no las necesita
Y las vende barato en la barra del bar.
Donde van las mujeres,
Cuando no pueden más,
Cuando rompen la tela rasgada
De tanto frotarla, y siempre está igual.
Hay días que sí, y hay días que no,
Hay días que vuelo tan alto,
Que tiemblo de frío
Y no encuentro calor.
Hay días que si, y hay otros que no,
Y a días, añoro el momento
En que fui tan pequeño
Que nadie miró.
Los que saben de la relatividad
De los toros que nos tocó lidiar,
Son los que tienen la llave
A cualquier lugar.
Y mientras tanto partirás buscando guerra,
Pero la guerra ya no está,
Se cansó de esperar.
Los que saben de la relatividad
De los tiempos que nos tocó vivir,
Son los que tienen la llave
A cualquier lugar.
Y mientras tanto tú vendrás buscando guerra,
Pero la guerra ya no está,
La guerra ya no está.
Hay días que sí, y hay días que no,
Hay días que visten de gala.
Que llenan semanas,
Y son la razón
Para salir cada mañana de la cama,
Y para no olvidarnos nunca de que
Lo que soñamos es
Lo que nos mantiene vivos
Donde está el paraíso
Que buscamos los dos,
El tuyo, recuerdo y mochila
El mío, olvido y fogón.
Hele Dagen
Waar is het paradijs
Dat we samen zochten,
Waar is de blote schaamte,
De geklede schoonheid, uit puur fatsoen.
Wat is er met de anderen gebeurd,
Vertel me waar ze zijn,
De medaille die ze beloofd werd,
Die ze altijd verwachtten, en nooit kwam.
Er zijn dagen dat het wel gaat, en dagen dat het niet gaat,
Er zijn dagen dat ik lach terwijl ik huil
En er zijn anderen dat ik huil
En geen reden vind.
Er zijn dagen dat het wel gaat, en andere dat het niet gaat,
En soms, ik zweer je dat ik probeer
Iemand anders te zijn en het is nooit beter;
Er zijn dagen dat het niet gaat...
Waar zijn de ellenden
Die we achterlieten,
Wie ze heeft, heeft ze niet nodig
En verkoopt ze goedkoop aan de bar.
Waar gaan de vrouwen heen,
Wanneer ze niet meer kunnen,
Wanneer ze de gescheurde stof breken
Van het zoveel wrijven, en het blijft altijd hetzelfde.
Er zijn dagen dat het wel gaat, en dagen dat het niet gaat,
Er zijn dagen dat ik zo hoog vlieg,
Dat ik trilde van de kou
En geen warmte vind.
Er zijn dagen dat het wel gaat, en andere dat het niet gaat,
En soms, verlang ik naar het moment
Dat ik zo klein was
Dat niemand keek.
Diegenen die weten van relativiteit
Van de stieren die we moesten bestrijden,
Zijn degenen die de sleutel hebben
Naar elke plek.
En ondertussen ga je op zoek naar oorlog,
Maar de oorlog is er niet meer,
Ze is moe van wachten.
Diegenen die weten van relativiteit
Van de tijden die we moesten leven,
Zijn degenen die de sleutel hebben
Naar elke plek.
En ondertussen kom jij op zoek naar oorlog,
Maar de oorlog is er niet meer,
De oorlog is er niet meer.
Er zijn dagen dat het wel gaat, en dagen dat het niet gaat,
Er zijn dagen die feestelijk zijn.
Die weken vullen,
En de reden zijn
Om elke ochtend uit bed te komen,
En om nooit te vergeten dat
Wat we dromen is
Wat ons levend houdt.
Waar is het paradijs
Dat we samen zochten,
Jouw, herinnering en rugzak
De mijne, vergeten en vuurtje.