La Quiero a Morir
Y yo que hasta ayer solo fui un holgazan
Y ahora soy el guardian de sus sueños de amor,
La quiero a morir,
Podeis destrozar todo aquello que veis,
Porque ella de un soplo lo vuelve a crear
Como si nada, como si nada,
La quiero a morir.
Ella para las horas de cada reloj y me ayuda a pintar transparente el dolor con su sonrisa,
Y levanta una torre desde el cielo hasta aqui y me cose unas alas y me ayuda a subir
A toda prisa, a toda prisa,
La quiero a morir.
Conoce bien cada guerra, cada herida, cada ser,
Conoce bien cada guerra de la vida y del amor tambien.
Me dibuja un paisaje y me lo hace vivir, en un bosque de lapiz se apodera de mi,
La quiero a morir;
Y me atrapa en un lazo que no aprieta jamas, como un hilo de seda que no quiero soltar,
No quiero soltar, no quiero soltar,
La quiero a morir.
Cuando trepo a sus ojos me enfrento al mar, dos espejos de agua encerrada en cristal,
La quiero a morir;
Y solo puedo enfrentarme, solo puedo charlar,
Solo puedo enredarme, solo puedo aceptar
Ser solo suyo, ser solo suyo,
La quiero a morir.
Conoce bien cada guerra, cada herida, cada ser, conoce bien cada guerra de la vida y del amor tambien.
Y yo que hasta ayer solo fui un holgazan y ahora soy el guardian de sus sueños de amor,
La quiero a morir,
Podeis destrozar todo aquello que veis, porque ella de un soplo lo vuelve a crear
Como si nada, como si nada,
La quiero a morir.
Ik Hou Haar Tot de Dood
En ik die tot gisteren alleen maar een luiaard was
En nu ben ik de bewaker van haar dromen van liefde,
Ik hou haar tot de dood,
Jullie kunnen alles wat jullie zien verwoesten,
Want zij creëert het weer met een zucht
Alsof er niets aan de hand is, alsof er niets aan de hand is,
Ik hou haar tot de dood.
Zij stopt de tijd van elke klok en helpt me de pijn transparant te schilderen met haar glimlach,
En ze bouwt een toren van de lucht tot hier en naait me vleugels en helpt me omhoog
In een razernij, in een razernij,
Ik hou haar tot de dood.
Ze kent elke oorlog, elke wond, elk wezen goed,
Ze kent elke oorlog van het leven en van de liefde ook.
Ze tekent me een landschap en laat me het leven, in een potloodbos neemt ze me over,
Ik hou haar tot de dood;
En ze vangt me in een lus die nooit knelt, als een zijden draad die ik niet wil loslaten,
Ik wil niet loslaten, ik wil niet loslaten,
Ik hou haar tot de dood.
Wanneer ik in haar ogen klim, sta ik tegenover de zee, twee spiegels van water opgesloten in glas,
Ik hou haar tot de dood;
En ik kan alleen maar confronteren, ik kan alleen maar praten,
Ik kan alleen maar verstrikt raken, ik kan alleen maar accepteren
Alleen van haar te zijn, alleen van haar te zijn,
Ik hou haar tot de dood.
Ze kent elke oorlog, elke wond, elk wezen goed, ze kent elke oorlog van het leven en van de liefde ook.
En ik die tot gisteren alleen maar een luiaard was en nu ben ik de bewaker van haar dromen van liefde,
Ik hou haar tot de dood,
Jullie kunnen alles wat jullie zien verwoesten, want zij creëert het weer met een zucht
Alsof er niets aan de hand is, alsof er niets aan de hand is,
Ik hou haar tot de dood.