Tú Eres Eso
Si tuviera que elegir entre lo que tengo,
Si tuviera que decir lo más bonito que yo llevo dentro,
Aunque hay días que a tu lado desfallezco,
Aunque hay cosas tuyas que aún hoy no comprendo,
Si tuviera que decir que es, tú eres eso.
Si pudiera concentrar mis sentimientos,
Meterlos en una semilla y plantarla y regarla en tu tiesto,
No haría falta nada más pa estar contento,
Todo sería tan ideal y tan perfecto,
Si tuviera que decir que es, tú eres eso.
Aunque a veces hay caminos, ya lo sabes,
Secundarias sin atascos, hay autopistas de peaje,
Y llegas antes, y todo vale,
Sin cimientos fuertes la estructura es frágil.
Aunque a veces hay caminos, ya lo sabes,
Secundarias sin atascos, hay autopistas de peaje,
Y llegas antes, y todo vale,
Sin cimientos fuertes la estructura cae.
Voy a comprar el mejor cemento, y el mejor encofraor
Será el que haga la estructura que mantenga esta canción
De aquí a cien años, mientras yo viva
Flores de colores en la casa más bonita.
Y que llamen a mi puerta, pa que sepa que es verdad,
Que esta vida te devuelve lo que tú le das,
Y que pase el tiempo, que mientras tú rías
No habrá pena en este mundo que haga sombra a mi alegría,
Que tú... tú eres eso.
Si pudiera regalarte lo que tengo,
Y pedirte lo que no consigo para darte y entregarte mi tiempo,
Que aunque esta vida son dos días hay que ir lento,
Disfrutando cada instante, ca momento,
Si tuviera que decir que es, tú eres eso.
Aunque a veces hay caminos, ya lo sabes,
Secundarias sin atascos, hay autopistas de peaje,
Y llegas antes, y todo vale,
Sin cimientos fuertes la estructura es frágil.
Aunque a veces hay caminos, ya lo sabes,
Secundarias sin atascos, hay autopistas de peaje,
Y llegas antes, y todo vale,
Sin cimientos fuertes la estructura cae.
Voy a comprar el mejor cemento, y el mejor encofraor
Será el que haga la estructura que mantenga esta canción
De aquí a cien años, mientras yo viva
Flores de colores en la casa más bonita.
Y que llamen a mi puerta, pa que sepa que es verdad,
Que esta vida te devuelve lo que tú le das,
Y que pase el tiempo, que mientras tú rías
No habrá pena en este mundo que haga sombra a mi alegría,
Que tú... tú eres eso.
Jij bent dat
Als ik zou moeten kiezen tussen wat ik heb,
Als ik het mooiste zou moeten zeggen dat ik van binnen draag,
Ook al val ik soms naast je in elkaar,
Ook al zijn er dingen van jou die ik vandaag niet begrijp,
Als ik zou moeten zeggen wat het is, jij bent dat.
Als ik mijn gevoelens zou kunnen concentreren,
Ze in een zaadje zou stoppen en planten en water geven in jouw pot,
Zou er niets meer nodig zijn om gelukkig te zijn,
Alles zou zo ideaal en perfect zijn,
Als ik zou moeten zeggen wat het is, jij bent dat.
Ook al zijn er soms wegen, dat weet je,
Secundaire wegen zonder files, er zijn tolwegen,
En je komt eerder aan, en alles is goed,
Zonder sterke fundamenten is de structuur kwetsbaar.
Ook al zijn er soms wegen, dat weet je,
Secundaire wegen zonder files, er zijn tolwegen,
En je komt eerder aan, en alles is goed,
Zonder sterke fundamenten valt de structuur in elkaar.
Ik ga de beste cement kopen, en de beste bekisting,
Dat zal de structuur zijn die dit lied vasthoudt,
Van hier tot over honderd jaar, zolang ik leef,
Kleurrijke bloemen in het mooiste huis.
En dat ze aan mijn deur kloppen, zodat ik weet dat het waar is,
Dat het leven je teruggeeft wat je geeft,
En dat de tijd verstrijkt, zolang jij lacht,
Zal er geen verdriet in deze wereld zijn dat mijn vreugde overschaduwt,
Dat jij... jij bent dat.
Als ik je zou kunnen geven wat ik heb,
En je zou vragen om wat ik niet kan geven om je mijn tijd te schenken,
Want hoewel dit leven maar twee dagen zijn, moeten we langzaam gaan,
Genietend van elk moment, elk moment,
Als ik zou moeten zeggen wat het is, jij bent dat.
Ook al zijn er soms wegen, dat weet je,
Secundaire wegen zonder files, er zijn tolwegen,
En je komt eerder aan, en alles is goed,
Zonder sterke fundamenten is de structuur kwetsbaar.
Ook al zijn er soms wegen, dat weet je,
Secundaire wegen zonder files, er zijn tolwegen,
En je komt eerder aan, en alles is goed,
Zonder sterke fundamenten valt de structuur in elkaar.
Ik ga de beste cement kopen, en de beste bekisting,
Dat zal de structuur zijn die dit lied vasthoudt,
Van hier tot over honderd jaar, zolang ik leef,
Kleurrijke bloemen in het mooiste huis.
En dat ze aan mijn deur kloppen, zodat ik weet dat het waar is,
Dat het leven je teruggeeft wat je geeft,
En dat de tijd verstrijkt, zolang jij lacht,
Zal er geen verdriet in deze wereld zijn dat mijn vreugde overschaduwt,
Dat jij... jij bent dat.