El Revolucionario
Nunca nunca, jamás en la vida
Aunque pasen y pasen los años
Dejará de contarse la historia
De aquel joven revolucionario
Que valiente peleó la batalla
Terminando en la cruz del Calvario
Él peleó sin cuartel y sin armas
Por defensa llevó su palabra
Valeroso siempre fué adelante
Al rival nunca le dió la espalda
Coronándose Rey de los Reyes
En aquella gloriosa mañana
Cuando niño fue muy admirado
Y de grande también respetado
Con dominio reprende a los vientos
Y a su voz se detienen los mares
No le teme ni a la misma muerte
Sean dominios o sean potestades
Gente pobre fueron sus amigos
Y los reyes fueron sus contrarios
Por los montes pasaba las noches
Por su pueblo volvia llorando
Fue el deseado de todos los buenos
El azote de todos los malos
Dijo Juan, el apóstol amado
Refiriéndolo en su comentario
Que ni en todos los libros del mundo
Se podría descifrar su pasado
Porque muchas fueron las hazañas
De aquel joven revolucionario
De Revolutionair
Nooit, nooit, nooit in mijn leven
Ook al verstrijken de jaren
Zal het verhaal niet vergeten worden
Van die jonge revolutionair
Die moedig de strijd voerde
Eindigend aan de kruis van Golgotha
Hij vocht zonder genade en zonder wapens
Voor verdediging droeg hij zijn woorden
Dapper ging hij altijd vooruit
Nooit draaide hij zijn rug naar de vijand
Kronend als Koning der Koningen
Op die glorieuze ochtend
Als kind was hij zeer bewonderd
En als volwassene ook gerespecteerd
Met gezag bestrafte hij de winden
En bij zijn stem stopten de zeeën
Hij vreesde zelfs de dood niet
Of het nu heerschappijen of machten zijn
Arme mensen waren zijn vrienden
En de koningen waren zijn tegenstanders
Door de bergen bracht hij de nachten door
Terug naar zijn dorp kwam hij huilend
Hij was de gewenste van alle goeden
De kwelling van alle slechten
Zei Johannes, de geliefde apostel
Verwijzend naar hem in zijn commentaar
Dat zelfs in alle boeken van de wereld
Zijn verleden niet te ontrafelen zou zijn
Omdat er veel daden waren
Van die jonge revolutionair