395px

Zilveren Vliegtuigen

El Ultimo De La Fila

Aviones Plateados

Veo tu casa desde mi balcón
Chimeneas y tu ropa al Sol
Y aviones plateados rozando los tejados
Vestido y en la cama vigilo tu ventana

Miro libros de pintura que robé
No tengo hambre, hoy no comeré
No sé de qué me quejo
Ya tengo lo que quiero
Soy libre ante el espejo
No salgo ahora que puedo

Y tu siempre dices que soy
Un alma del averno
Tendré que darte la razón
Quizá sea cierto

Siempre suelo querer lo que no tengo
Y ahora que ya no estás aquí
Me voy consumiendo

Ropa sucia, cuadros que he pintao
Discos viejos, tó por ahí tirao
Barba de quince días
No me levantaría
Desorden en campaña
Ahora sé que me engaña

Credenciales de posesión
Qué tontería!
Y esos celos me han abrasao
Yo sé que me creía

Y yo que decía por fín
Ahora la tengo
Ella estaba de vuelta de to
A ver si aprendo

Y tu carta me confundió
Ahora lo entiendo
Tu mirada me lo advirtió
Nunca más vuelvo

Zilveren Vliegtuigen

Ik zie je huis vanaf mijn balkon
Schoorstenen en je was in de zon
En zilveren vliegtuigen scheren over de daken
Gekleed en in bed houd ik je raam in de gaten

Ik kijk naar schilderboeken die ik heb gestolen
Ik heb geen honger, vandaag eet ik niet
Ik weet niet waar ik me over beklaag
Ik heb al wat ik wil
Ik ben vrij voor de spiegel
Ik ga niet naar buiten nu ik kan

En jij zegt altijd dat ik ben
Een ziel uit de hel
Ik moet je gelijk geven
Misschien is het waar

Ik wil altijd wat ik niet heb
En nu je hier niet meer bent
Verlies ik mezelf

Vuil wasgoed, schilderijen die ik heb gemaakt
Oude platen, alles ligt overal verspreid
Baard van twee weken
Ik zou niet opstaan
Rommel in de strijd
Nu weet ik dat je me bedriegt

Eigendomspapieren
Wat een onzin!
En die jaloezie heeft me verbrand
Ik weet dat ik het geloofde

En ik die zei eindelijk
Nu heb ik haar
Zij was al van alles terug
Laten we hopen dat ik leer

En je brief verwarrde me
Nu begrijp ik het
Je blik waarschuwde me
Nooit meer kom ik terug

Escrita por: Manolo Garcia / Quimi Portet