395px

Zilveren Vliegtuigen

El Último de la Fila

Aviones plateados

Veo tu casa desde mi balcón
Chimeneas y tu ropa al Sol
Aviones plateados rozando los tejados
Vestido y en la cama, vigilo tu ventana

Miro libros
De pintura que robé
No tengo hambre
Hoy no comeré

No sé de qué me quejo
Ya tengo lo que quiero
Soy libre ante el espejo
No salgo ahora que puedo

Y tu siempre dices que soy
Un alma del averno
Tendré que darte la razón
Quizá sea cierto

Siempre suelo querer
Lo que no tengo
Y ahora que ya no estás aquí
Me voy consumiendo

Ropa sucia
Cuadros que he pinta'o
Discos viejos
To' por ahí tira'o

Barba de quince días
No me levantaría
Desorden en campaña
Ahora sé que me engaña

Credenciales de posesión
Qué tontería
Y esos celos me han abrasa'o
No sé qué me creía

Y yo que decía: Por fin
Ahora la tengo
Y ya estaba vuelta de to'
A ver si aprendo

Y tu carta me confundió
Ahora lo entiendo
Tu mirada me lo advirtió
Nunca más vuelvo

Zilveren Vliegtuigen

Ik zie je huis vanaf mijn balkon
Schoorstenen en je was in de zon
Zilveren vliegtuigen scheren over de daken
Gekleed en in bed, houd ik je raam in de gaten

Ik kijk naar boeken
Van schilderkunst die ik heb gestolen
Ik heb geen honger
Vandaag eet ik niet

Ik weet niet waar ik me over beklaag
Ik heb al wat ik wil
Ik ben vrij voor de spiegel
Ik ga niet naar buiten nu ik kan

En jij zegt altijd dat ik ben
Een ziel uit de hel
Ik moet je gelijk geven
Misschien is het waar

Ik wil altijd
Wat ik niet heb
En nu je hier niet meer bent
Verlies ik mezelf

Vuil wasgoed
Schilderijen die ik heb gemaakt
Oude platen
Alles ligt overal verspreid

Vijftien dagen baard
Ik zou niet opstaan
Rommel in de strijd
Nu weet ik dat je me bedriegt

Eigendomspapieren
Wat een onzin
En die jaloezie heeft me verbrand
Ik weet niet wat ik dacht

En ik die zei: Eindelijk
Nu heb ik het
En ik was al helemaal klaar
Kijken of ik leer

En je brief verwarrde me
Nu begrijp ik het
Je blik waarschuwde me
Nooit meer kom ik terug

Escrita por: Manolo Garcia, Quimi Portet