395px

Potlood en Inkt

El Ultimo De La Fila

Lápiz Y Tinta

Tela, cinta, otra vez a empezar.
lápiz, tinta, y al paisaje a robar.
y al placer de reencontrar
el limbo de un tiempo que se nos va.
Libro, nube, ese es mi descanso.
árbol, fuente, cada vez que despierto.
ser durmiente. en la espuma de un antojo camuflarse.
para completa inocencia,
en las calderas del sueño divagar.
Que los días se van, río son.
ahora quiero sentir, caminar.
ahora quiero pintar, percibir
el color de esa flor que se marchitará.
Pinto, verdes parajes de belleza desolada,
vivo lo efímero y su valor.
bebo, apuro desperdicios de mi vida,
me recojo en la templanza de la tregua que me da
la anestesia del recuerdo.
Que los días se van, río son,
ahora quiero sentir, caminar,
ahora quiero pintar, percibir
el verano fugaz que ya se nos va.
Lápiz, tinta, y al placer de reencontrar.

Potlood en Inkt

Doek, tape, weer opnieuw beginnen.
potlood, inkt, en het landschap stelen.
en het genot van het herontdekken
het limbo van een tijd die ons ontglipt.
Boek, wolk, dat is mijn rust.
bomen, bron, elke keer als ik ontwaak.
zijn als een slaper. in de schuim van een verlangen camoufleren.
voor complete onschuld,
verdwalen in de ketels van de droom.
De dagen gaan voorbij, als een rivier.
nu wil ik voelen, lopen.
nu wil ik schilderen, waarnemen
de kleur van die bloem die zal verwelken.
Ik schilder, groene gebieden van verlaten schoonheid,
ik leef het vergankelijke en zijn waarde.
ik drink, haastig de resten van mijn leven,
ik verzamel me in de kalmte van de wapenstilstand die me geeft
de verdoving van de herinnering.
De dagen gaan voorbij, als een rivier,
nu wil ik voelen, lopen,
nu wil ik schilderen, waarnemen
de vluchtige zomer die ons al ontglipt.
Potlood, inkt, en het genot van het herontdekken.

Escrita por: Manolo Garcia / Quimi Portet