Mar antiguo
Dejé la estepa
Cansado y aturdido
Pasto de la ansiedad
No hay otros mundos
Pero sí hay otros ojos
Aguas tranquilas
En las que fondear
Mar antiguo
Madre salvaje
De abrigo incierto
Que acuna el olivar
Muge mi alma
Confusa y triste
Ojos azules
En los que naufragar
Te he echado tanto de menos
Patria pequeña y fugaz
Que, al llegar, cruel del norte, el huracán
No se apague en tu puerto el hogar
Mar antiguo
Madre salvaje
En tus orillas, de rodillas, rezaré
Tierra absurda
Que me hizo absurdo
Nostalgia de un futuro azul en el que anclar
Triste y cansado
Con los viejos amigos
El vino y el cantar
Mientras quede un olivo en el olivar
Y una vela latina en el mar
Viejos dioses
Olvidados
Mantenednos
Libres de todo mal
Mar antiguo
Dios salvaje
De la encina
Y del gris olivar
Oude Zee
Ik verliet de steppe
Moeg en verward
Grond van de angst
Er zijn geen andere werelden
Maar er zijn wel andere ogen
Kalm water
Waarin te ankeren
Oude zee
Wilde moeder
Van onzekere beschutting
Die de olijfboom wiegt
Mijn ziel loeit
Verward en treurig
Blauwe ogen
Waarin te vergaan
Ik heb je zo gemist
Klein en vluchtig vaderland
Dat, bij aankomst, wreed uit het noorden, de orkaan
Je haven niet in de steek laat als thuis
Oude zee
Wilde moeder
Aan jouw kusten, op mijn knieën, zal ik bidden
Absurd land
Dat me absurd maakte
Nostalgie naar een blauwe toekomst waarin te ankeren
Treurig en moe
Met de oude vrienden
De wijn en het lied
Zolang er een olijfboom in de olijfgaard staat
En een Latijnse zeil in de zee
Oude goden
Vergeten
Houd ons
Vrij van alle kwaad
Oude zee
Wilde god
Van de eik
En de grijze olijfgaard
Escrita por: Quimi Portet, Manolo García