No me acostumbro
Tan lejos los recuerdos de días felices y extraños.
Mis viejas fotos mienten, tu pelo es más liso y claro.
Un ángel sobrevuela la tela invisible de araña,
que el tiempo puso en ellas y no logro recordar:
¿por qué esas flores raras crecen en las aceras para ti
Volveré a cogerlas, ¿sabes?
No me acostumbro a estar sin ti.
Otra vez jugaremos a guerra en la selva,
gritando como niños, aullando en la fría niebla.
No logro acostumbrarme aún a ser adulto
Sonríes en mis manos y no recuerdo:
¿por qué esas flores raras crecen en las aceras para ti?
Volveré a cogerlas, ¿sabes?
No me acostumbro a estar sin ti.
Volveré a esperar la noche, de pie en el oscuro rellano,
que vuelvas despeinada de los bares cerrados.
Tan lejos los recuerdos, lejos de ti en la calle,
busco en mis viejas fotos y no he logrado recordar:
¿por qué esas flores raras crecen en las aceras para ti?
Volveré a cogerlas, ¿sabes?
No me acostumbro a estar sin ti.
No, no me acostumbro;
antes del invierno estaré ahí.
Hay serios problemas, ¿sabes?
No me acostumbro a estar sin ti.
¿por qué esas flores raras crecen en las aceras para ti?
Volveré a cogerlas, ¿sabes?
No me acostumbro a estar sin ti.
Otra vez jugaremos a guerra en la selva
Ik raak niet gewend
Zo ver weg de herinneringen aan gelukkige en vreemde dagen.
Mijn oude foto's liegen, je haar is gladder en lichter.
Een engel zweeft over het onzichtbare spinnenweb,
dat de tijd erop heeft gelegd en ik kan me niet herinneren:
waarom groeien die vreemde bloemen op de stoepen voor jou?
Ik zal ze weer plukken, weet je?
Ik raak niet gewend om zonder jou te zijn.
We zullen weer oorlogje spelen in de jungle,
schreeuwend als kinderen, jankend in de koude mist.
Ik kan me nog steeds niet aanpassen aan volwassenheid.
Je lacht in mijn handen en ik herinner me niet:
waarom groeien die vreemde bloemen op de stoepen voor jou?
Ik zal ze weer plukken, weet je?
Ik raak niet gewend om zonder jou te zijn.
Ik zal weer op de nacht wachten, staand op de donkere overloop,
terugkomen met verward haar van de gesloten cafés.
Zo ver weg de herinneringen, ver van jou op straat,
ik zoek in mijn oude foto's en ik heb me niet kunnen herinneren:
waarom groeien die vreemde bloemen op de stoepen voor jou?
Ik zal ze weer plukken, weet je?
Ik raak niet gewend om zonder jou te zijn.
Nee, ik raak niet gewend;
vóór de winter ben ik daar.
Er zijn serieuze problemen, weet je?
Ik raak niet gewend om zonder jou te zijn.
Waarom groeien die vreemde bloemen op de stoepen voor jou?
Ik zal ze weer plukken, weet je?
Ik raak niet gewend om zonder jou te zijn.
We zullen weer oorlogje spelen in de jungle.