395px

Ik Dans Niet Meer Op De Trommels

El Último de la Fila

Ya No Danzo Al Son de Los Tambores

Como barca en la mar
Que encendida en brea
Muge y zozobra
Me enciendo así yo
Con tu recuerdo
Con tu mención
Se me altera el pulso
La sangre
Como a un niño ladrón
Y mi débil engranaje golpetea
Azorado en completa confusión
No es que a tu paso ardan candiles
Inflama el aire
La yesca que es tu sola presencia
Si tan solo al pensar
Que él encontrará
Morada entre tus pies
Tiemblo de ira y de celos
Que no se alterará mi condición
Al saberte al alcance de sus besos bandoleros
Prendí hogueras que no supe mantener
Ya no danzo loco al son de los tambores
Porque al fin
Porque al fin te consiguió
Él, que tiene un corazón
Tan guerrero como cruel
Tan infiel

Que se desencajen las baldosas a mi paso
Que se abran simas
Que se desplomen las paredes sobre mí
Que en tu regazo supliqué

Como barca en la mar
Que ha roto el timón
Y al pairo va
Como barca en la mar
Yo ardo por ti
Custodio que fui

Que no piense que obtiene tu favor
Por dar tesoros
Que más tarde no podrá recuperar
Porque el admitirlos son maneras tuyas
De confiar
Confundir y confiar
Para golpear después
De confiar

Confundir y confiar
Para golpear después
Confiar

Ik Dans Niet Meer Op De Trommels

Als een boot op zee
Die in teer is aangestoken
Mooit en wankelt
Zo brand ik op
Met jouw herinnering
Met jouw naam
Verhoogt mijn hartslag
Het bloed
Als een diefje
En mijn zwakke mechaniek tikt
Verward in totale chaos
Het is niet dat de lampen branden bij jouw komst
De lucht vlamt op
De vonk die jouw enige aanwezigheid is
Als ik alleen al denk
Dat hij zal vinden
Een plek tussen jouw voeten
Tril ik van woede en jaloezie
Die mijn toestand niet zal verstoren
Wetende dat je binnen handbereik bent van zijn bandietenzoenen
Ik stak vuren aan die ik niet kon beheersen
Ik dans niet meer gek op de trommels
Omdat hij eindelijk
Omdat hij eindelijk jou heeft gekregen
Hij, die een hart heeft
Zo strijdlustig als wreed
Zo ontrouw

Laat de tegels onder mijn voeten loskomen
Laat afgronden zich openen
Laat de muren op mij instorten
Dat ik in jouw schoot smeekte

Als een boot op zee
Die het roer heeft gebroken
En drijft zonder koers
Als een boot op zee
Brand ik voor jou
De bewaker die ik was

Laat hem niet denken dat hij jouw gunst krijgt
Door schatten te geven
Die hij later niet kan terugkrijgen
Want het accepteren ervan zijn jouw manieren
Om te vertrouwen
Verwarren en vertrouwen
Om daarna te slaan
Na het vertrouwen

Verwarren en vertrouwen
Om daarna te slaan
Vertrouwen

Escrita por: Manolo Garcia, Quimi Portet