Trabajo Duro
A media noche despieto con la sensación
de que he escuchado entre sueños tu voz
y una tristeza infinita que me atrapa.
Te añoro desde que no estás.
Te veo de pie en una gabia de vértigo,
alzas el rostro diciéndome adiós.
Tu silueta que tizna las nubes.
Te veo desaparecer.
Una carga de siglos que te aplasta en tu viaje.
A la entrada tu cara ya es un puro carbón.
Trabajo duro,
tajo que amarga.
En este día
melancolía.
Veo a tu padre leyendo en el comedor.
Ha preparado la cena para ti.
El sabe lo que son ocho horas bajo el suelo,
él sabe el cuerpo que traerás.
De mañana ese cuerpo
te transporta al infierno.
Y cuando sales piensas:
ya no bajo más.
Trabajo duro,
tiempo que amarga.
En este día
melancolía.
A media noche me despierto con la sensación
de que he escuchado entre sueños tu voz
Hard Work
Midden in de nacht word ik wakker met het gevoel
Dat ik tussen dromen jouw stem heb gehoord
En een eindeloze droefheid die me gevangen houdt.
Ik mis je sinds je weg bent.
Ik zie je staan in een kooi van duizeligheid,
Je heft je gezicht en zegt me vaarwel.
Jouw silhouet dat de wolken zwart maakt.
Ik zie je verdwijnen.
Een last van eeuwen die je verplettert op je reis.
Bij de ingang is je gezicht al pure kool.
Hard werken,
Snede die bitter maakt.
Op deze dag
Melancholie.
Ik zie je vader lezen in de eetkamer.
Hij heeft het avondeten voor je klaargemaakt.
Hij weet wat acht uur onder de grond betekent,
Hij weet welk lichaam je mee zult nemen.
In de ochtend vervoert dat lichaam je
Naar de hel.
En als je eruit komt denk je:
Ik ga niet meer naar beneden.
Hard werken,
Tijd die bitter maakt.
Op deze dag
Melancholie.
Midden in de nacht word ik wakker met het gevoel
Dat ik tussen dromen jouw stem heb gehoord.