Adiós Nonino
Desde una estrella al titilar
Me hará señales de acudir
Por una luz de eternidad
Cuando me llame, voy a ir
A preguntarle, por ese niño
Que con su muerte, lo perdiste
Que con Nonino se me fue
Cuando me diga, ven aquí
Renaceré, porque
Soy! La raíz, del país
Que amasó con su arcilla
Soy! Sangre y piel, del tano aquel
Que me dio su semilla
Adiós Nonino que largo sin vos
Será el camino
Dolor, tristeza, la mesa y el pan!
Y mi adiós ay! Mi adiós
A tu amor, tu tabaco, tu vino
Quién? Sin piedad, me robó la mitad
Al llevarte Nonino
Tal vez un día, yo también mirando atrás
Como vos, diga adiós no va más!
Y hoy mi viejo Nonino es una planta
Es la luz, es el viento y es el río
Este torrente mío lo suplanta
Prolongando en mi ser, su desafío
Me sucedo en su sangre, lo adivino
Y presiento en mi voz, su propio eco
Esta voz que una vez, me sonó a hueco
Cuando le dije adiós adiós Nonino
Soy! La raíz, del país
Que amasó con su arcilla
Soy! Sangre y piel
Del tano aquel
Que me dio su semilla
Adiós Nonino dejaste tu Sol
En mi destino
Tu ardor sin miedo, tu credo de amor
Y ese afán ay! Tu afán
Por sembrar de esperanza el camino
Soy tu panal y esta gota de sal
Que hoy te llora Nonino
Tal vez el día que se corte mi piolín
Te veré y sabré que no hay fin
Vaarwel Nonino
Vanaf een ster die twinkelt
Geeft hij me signalen om te komen
Voor een licht van eeuwigheid
Als hij me roept, ga ik
Om hem te vragen, naar dat kind
Dat je verloor met zijn dood
Dat met Nonino is weggegaan
Als hij zegt, kom hier
Zal ik herboren worden, want
Ik ben! De wortel, van het land
Dat hij vormde met zijn klei
Ik ben! Bloed en huid, van die Italiaan
Die me zijn zaad gaf
Vaarwel Nonino, hoe lang zonder jou
Zal de weg zijn
Pijn, verdriet, de tafel en het brood!
En mijn vaarwel, oh! Mijn vaarwel
Aan jouw liefde, jouw tabak, jouw wijn
Wie? Zonder genade, heeft de helft van me gestolen
Door jou weg te nemen, Nonino
Misschien op een dag, kijk ik ook terug
Zoals jij, zal ik zeggen vaarwel, het is voorbij!
En vandaag is mijn oude Nonino een plant
Hij is het licht, de wind en de rivier
Deze stroom van mij vervangt hem
Verlengend in mijn wezen, zijn uitdaging
Ik volg hem in zijn bloed, ik voel het
En ik voel in mijn stem, zijn eigen echo
Deze stem die ooit, hol klonk
Toen ik hem vaarwel zei, vaarwel Nonino
Ik ben! De wortel, van het land
Dat hij vormde met zijn klei
Ik ben! Bloed en huid
Van die Italiaan
Die me zijn zaad gaf
Vaarwel Nonino, je liet je zon
In mijn bestemming
Jouw vurigheid zonder angst, jouw geloof in liefde
En die drang, oh! Jouw drang
Om hoop op de weg te zaaien
Ik ben jouw bijenkorf en deze druppel zout
Die vandaag om je huilt, Nonino
Misschien de dag dat mijn touwtje breekt
Zal ik je zien en weten dat er geen einde is