La voz de Buenos Aires
¡Así nació!...
De una amalgama que después la conformó
mezcla de gaucho y de la gente que llegó,
con la añoranza de otros sones.
¡Así nació!...
Dulce milonga que del alma se prendió,
como una rosa que de pronto floreció
con un perfume a bandoneones.
¡Así nació!...
Por el deseo de su propia identidad
amasijada con el barro y la humedad
de un arrabal de luna y fango.
¡Después creció!...
De sus entrañas otro son se desprendió,
y cuenta un ángel que después que lo acunó
le dijo al hijo... ¡Vamos tango!
¡Vamos!... Somos amos de la aldea...
¡Vamos!... a inventarles las corcheas
y los versos y el reverso
de la musa triste y rea.
Que la ciudad,
palpite siempre con el pulso de los dos...
Porque es un modo de ganar la libertad
¡que Buenos Aires tenga voz!...
De stem van Buenos Aires
Zo is het geboren!...
Uit een mengelmoes die het vormde
Een mix van gaucho en de mensen die kwamen,
Met de heimwee naar andere klanken.
Zo is het geboren!...
Zoete milonga die uit de ziel opsteeg,
Als een roos die plotseling bloeide
Met een geur van bandoneons.
Zo is het geboren!...
Door de wens naar zijn eigen identiteit
Vermengd met de klei en de vochtigheid
Van een achterbuurt van maan en modder.
En toen groeide het!...
Uit zijn ingewanden kwam een andere klank,
En een engel vertelt dat nadat hij het wiegde
Hij tegen de zoon zei... Laten we tango dansen!
Laten we!... We zijn de heersers van het dorp...
Laten we!... de zestienden en de verzen uitvinden
En de omkering
Van de treurige en ondeugende muze.
Want de stad,
Moet altijd kloppen met de hartslag van ons twee...
Omdat het een manier is om vrijheid te winnen
Dat Buenos Aires een stem heeft!...