La Maleta (part. Lucas Dangond)
Ay ya no se pudo más
El alma se cansó tanto peregrinar
Buscando ser feliz
El tiempo lo acabó y ya se veía venir
Ay que más podía espera
La fuente se secó
Por más que quise arrear el caballo infeliz
Un día se desplomó y así quedé por ti
Que tristeza y que coraje
Saber que lo has dado todo
Gasté más de media vida por cuidarte
Y se hizo tarde
Como duele enamorarse
Pero no encontrar el modo
Quería regalarte el cielo
Pero nada te complace
Cojo mi maleta ya me voy
Porque nadie cambiará quien soy
Ay señor yo solo te pido
Que me des fuerzas pá continuar
Tú me elegiste un camino
Y ahora no se ni pá donde va
Ya no quiero más su olvidos
Ya no quiero más batallas
Si no eres feliz conmigo
Es mejor que yo me vaya
Ay ya no se pudo más
No supo el corazón
Sin nada que sentir con tanta soledad
Ya ni podía dormir
Un día se me aburrió
Veo las aguas del mar
Del cuarto de un hotel
Envidio es va y ven esa tranquilidad
También la sueño yo y contigo no se dio
Se despide el que quiso
Llevarte hasta las estrellas
El que soñó con amarte
Pero murió en el intento
Solo recibía martirio
Y pedacitos de tristeza
Hoy que vez que ya me marcho
Es que te duele el sentimiento
Cojo mi maleta ya me voy
Porque nadie cambiará quien soy
Ay señor yo solo te pido
Que me des fuerzas pá continuar
Tú me elegiste un camino
Y ahora no se ni pá donde va
Ya no quiero más su olvidos
Ya no quiero más batallas
Si no eres feliz conmigo
Es mejor que yo me vaya
De Koffer (ft. Lucas Dangond)
Oh, het kon niet meer
De ziel is zo moe van het zwerven
Zoeken naar geluk
De tijd heeft het verbruikt en het was al te zien
Oh, wat kon ik nog verwachten
De bron is opgedroogd
Hoeveel ik ook probeerde het ongelukkige paard te drijven
Op een dag stortte het in en zo bleef ik voor jou
Wat een verdriet en wat een woede
Weten dat je alles hebt gegeven
Ik heb meer dan de helft van mijn leven besteed aan jou beschermen
En het is te laat geworden
Hoe doet het pijn om verliefd te zijn
Maar geen manier te vinden
Ik wilde je de hemel geven
Maar niets maakt je blij
Ik pak mijn koffer, ik ga weg
Want niemand zal veranderen wie ik ben
Oh Heer, ik vraag je alleen
Geef me de kracht om door te gaan
Jij koos een pad voor mij
En nu weet ik niet eens waar het heen gaat
Ik wil geen vergeten meer
Ik wil geen gevechten meer
Als je niet gelukkig bent met mij
Is het beter dat ik ga
Oh, het kon niet meer
Het hart wist het niet
Zonder iets te voelen met zoveel eenzaamheid
Kon ik niet eens meer slapen
Op een dag raakte ik het zat
Ik zie de zee
Vanuit een hotelkamer
Ik ben jaloers op die rust
Ik droom er ook van, maar met jou kwam het niet
De persoon die wilde
Je naar de sterren brengen
Degene die droomde van je liefde
Maar stierf in de poging
Ontving alleen marteling
En stukjes verdriet
Vandaag, nu je ziet dat ik vertrek
Doet het je pijn, dat gevoel
Ik pak mijn koffer, ik ga weg
Want niemand zal veranderen wie ik ben
Oh Heer, ik vraag je alleen
Geef me de kracht om door te gaan
Jij koos een pad voor mij
En nu weet ik niet eens waar het heen gaat
Ik wil geen vergeten meer
Ik wil geen gevechten meer
Als je niet gelukkig bent met mij
Is het beter dat ik ga