Bolero de Satã
Você penetrou como o sol da manhã
E em nós começou uma festa pagã
Você libertou em você a infernal cortesã
E em mim despertou esse amor
Atormentado e mal de Satã
Você me deixou como o fim da manhã
E em mim começou essa angústia, esse afã
Você me plantou a paixão imortal e mal sã
Que se enraizou e será meu maldito final amanhã
E agora me aperta a aflição
De chorar louco e só de manhã
É a seta do arco da noite
Sangrando-me agora
São lágrimas, sangue, veneno
Correndo no meu coração
Formando-me dentro esse pântano de solidão
Bolero van Satã
Jij kwam binnen als de ochtendzon
En in ons begon een heidense feest
Jij bevrijdde in jou de infernale hoer
En in mij wekte je die liefde
Getroebleerd en slecht van Satã
Jij liet me achter als het einde van de ochtend
En in mij begon die angst, die drang
Jij plantte de onsterfelijke en slechte passie in me
Die zich wortelde en mijn vervloekte einde morgen zal zijn
En nu knijpt de angst me samen
Om als een gek en alleen te huilen in de ochtend
Het is de pijl van de boog van de nacht
Die me nu verwondt
Het zijn tranen, bloed, vergif
Die door mijn hart stromen
En binnenin me dit moeras van eenzaamheid vormen
Escrita por: Paulo César Pinheiro / Guinga