En Verdig Død
Sorgtung i seng ligg ein dødsjuk dreng
Frykta gnagar i hjarta
Traustlaus han er, no e dauden nær
Han kjenner Hels kolde raust lokka
Nedått det fær og vegen er bratt
Til Helheim det bærar på sotteseng i natt
Hadde eg endog banesår fått
Drepen i slag, ei stor æra
I staden eg endte i sotteseng
Skammen eg for all tid må bæra
En Muerte Verde
En la cama yace un niño enfermo de muerte
El miedo roe en su corazón
Sin confianza está, la muerte está cerca
Él siente la fría voz de Hel llamándolo
Desciende y el camino es empinado
Hacia Helheim se dirige en la cama de enfermedad esta noche
Si hubiera recibido una herida mortal
Muerto en combate, sería un gran honor
En cambio, terminé en la cama de enfermedad
La vergüenza debo llevar por siempre