Ближе (blizhe)
Разреши мне быть ближе, разреши мне дотронуться
Razreshi mne byt' blizhe, razreshi mne dotronut'sya
До лепестка белой вишни, что упал в твои волосы
Do lepestka beloy vishni, chto upal v tvoi volosy
До каждой царапины, каждой ноющей раны и
Do kazhdoy tsarapiny, kazhdoy noyushchey rany i
До того, что внутри болит
Do togo, chto vnutri bolit
Луна льётся по крышам, я закрываю глаза
Luna l'yotsya po krysham, ya zakryvayu glaza
Чтоб просто дотронуться вишни, просто коснуться тебя
Chtob prosto dotronut'sya vishni, prosto kosnut'sya teba
Хочется быть к тебе ближе и лепестком белым вишни
Khotitsya byt' k tebe blizhe i lepestkom belym vishni
Затеряться в кармане рубашки, затеряться с тобою в Париже
Zateryat'sya v karmane rubashki, zateryat'sya s toboyu v Parizhe
Хочется быть к тебе ближе и лепестком белым вишни
Khotitsya byt' k tebe blizhe i lepestkom belym vishni
Затеряться в кармане рубашки и не найтись никогда (Никогда)
Zateryat'sya v karmane rubashki i ne naytis' nikogda (Nikogda)
Луна льётся по крышам, синева занавесок
Luna l'yotsya po krysham, sineva zanavesok
В каждом сне мы в Париже, и цветущие вишни
V kazhdom sne my v Parizhe, i tsvetushchie vishni
Каждый сам выбирает: сладость или же яд
Kazhdyy sam vybirayet: sladost' ili zhe yad
Каждому своё, а мне тебя, тебя
Kazhdomu svoye, a mne teba, teba
Хочется быть к тебе ближе и лепестком белым вишни
Khotitsya byt' k tebe blizhe i lepestkom belym vishni
Затеряться в кармане рубашки, затеряться с тобою в Париже
Zateryat'sya v karmane rubashki, zateryat'sya s toboyu v Parizhe
Хочется быть к тебе ближе и лепестком белым вишни
Khotitsya byt' k tebe blizhe i lepestkom belym vishni
Затеряться в кармане рубашки и не найтись никогда, никогда, никогда
Zateryat'sya v karmane rubashki i ne naytis' nikogda, nikogda, nikogda
Dichterbij
Laat me dichterbij zijn, laat me je aanraken
Tot de bloemblaadjes van de witte kers, die in je haar viel
Tot elke kras, elke pijnlijke wond en
Tot datgene wat van binnen pijn doet
De maan stroomt over de daken, ik sluit mijn ogen
Om gewoon de kers aan te raken, gewoon jou te raken
Ik wil dichterbij je zijn en een wit bloemblaadje van de kers
Verloren raken in de zak van je shirt, verloren raken met jou in Parijs
Ik wil dichterbij je zijn en een wit bloemblaadje van de kers
Verloren raken in de zak van je shirt en nooit meer gevonden worden (Nooit meer)
De maan stroomt over de daken, de blauwheid van de gordijnen
In elke droom zijn we in Parijs, en de bloeiende kersen
Iedereen kiest zelf: zoetheid of vergif
Iedereen zijn eigen, en ik jou, jou
Ik wil dichterbij je zijn en een wit bloemblaadje van de kers
Verloren raken in de zak van je shirt, verloren raken met jou in Parijs
Ik wil dichterbij je zijn en een wit bloemblaadje van de kers
Verloren raken in de zak van je shirt en nooit meer gevonden worden, nooit, nooit, nooit