395px

Jean-luc

Els Amics de Les Arts

Jean-luc

Ens vam retrobar una nit destiu en un cicle especial
De cinema francès a la fresca
El meu plan era tornar aviat però al final
Tot es va anar allargant
I els dos vam decidir sortir de gresca
Sens va fer tard
Va dir: No agafis pas el cotxe, si vols et pots quedar
Que al pis hi tinc quarto exprés per convidats”
Et deixo aquí sobre un cobrellit
Perquè ara no però després fot rasca, ja veuràs
Si tens gana o vols aigua tu mateix
Pots fer pots fer com si fossis a casa
La manera com va dir bona nit I va picar l'ullet era
Fàcilment mal interpretable
Vaig augurar una nit per la posteritat
Fer un cim, fer un 8.000
Fer quelcom, difícilment igualable
Però allà no passava res
Només aquell silenci
Trencat pel meu somier
Potser no era el seu tipus
Millor que no fes res
I en una paret al fons
Imprès en blanc I negre
Hi havia un pòster d'en godard
Potser ell podria dir-me
Per què em ballava el cap
Ai jean-luc, ai jean-luc
Vull entendre-ho però no puc
Ai jean-luc, ai jean-luc
Ai jean-luc, ai jean-luc
Vull entendre-ho però no puc
Ai jean-luc, ai jean-luc

Ell va dir que en casos com aquests
No es tracta de ser més guapo o de ser més lleig
Sinó d’estar convençut de fer-ho
Jo vaig dir-li ja, però si ara hi vaig I ella no vol
Després què? Després tot això acaba siguent un
Rollo patatero
Em va convidar a fumar
I en un plano-seqüència una frase magistral
Una dona és una dona
No et preocupis, tant xaval
L'endemà vam esmorzar
Ni tan sols vaig mirar-la I a l'hora de marxar
Ella em va fer un petó
Que encara no sé interpretar
Ai jean-luc, ai jean-luc
Vull entendre-ho però no puc
Ai jean-luc, ai jean-luc
Ai jean-luc, ai jean-luc
Vull entendre-ho però no puc
Ai jean-luc, ai jean-luc

Jean-luc

Wir trafen uns an einem Sommerabend in einem besonderen Zyklus
Von französischem Kino unter freiem Himmel
Mein Plan war, früh zurückzukehren, doch am Ende
Zog sich alles in die Länge
Und wir beide entschieden uns, feiern zu gehen
Es wurde spät
Sie sagte: Nimm nicht das Auto, wenn du willst, kannst du bleiben
Denn in der Wohnung habe ich ein Gästezimmer
Ich lasse dich hier auf einem Bett liegen
Denn jetzt nicht, aber später wird's kalt, wirst schon sehen
Wenn du Hunger hast oder Wasser willst, mach einfach
Mach einfach, als wärst du zu Hause
Die Art, wie sie gute Nacht sagte und zwinkerte, war
Leicht missverständlich
Ich ahnte eine Nacht für die Nachwelt
Einen Gipfel erklimmen, 8000 Meter hoch
Etwas tun, das kaum zu vergleichen ist
Doch dort passierte nichts
Nur diese Stille
Unterbrochen von meinem Bettgestell
Vielleicht war ich nicht ihr Typ
Besser, ich tat nichts
Und an einer Wand hinten
In Schwarz-Weiß gedruckt
Hing ein Poster von Godard
Vielleicht könnte er mir sagen
Warum mir der Kopf schwirrte
Oh Jean-luc, oh Jean-luc
Ich will es verstehen, aber ich kann nicht
Oh Jean-luc, oh Jean-luc
Oh Jean-luc, oh Jean-luc
Ich will es verstehen, aber ich kann nicht
Oh Jean-luc, oh Jean-luc

Er sagte, in solchen Fällen
Geht es nicht darum, schöner oder hässlicher zu sein
Sondern überzeugt zu sein, es zu tun
Ich sagte ihm, ja, aber wenn ich jetzt hingehe und sie nicht will
Was dann? Danach wird das alles nur ein
Schlechte-Laune-Ding
Er lud mich zum Rauchen ein
Und in einer Plansequenz ein meisterhafter Satz
Eine Frau ist eine Frau
Mach dir keine Sorgen, so ein Junge
Am nächsten Tag frühstückten wir
Ich sah sie nicht einmal an und als ich ging
Gab sie mir einen Kuss
Den ich immer noch nicht deuten kann
Oh Jean-luc, oh Jean-luc
Ich will es verstehen, aber ich kann nicht
Oh Jean-luc, oh Jean-luc
Oh Jean-luc, oh Jean-luc
Ich will es verstehen, aber ich kann nicht
Oh Jean-luc, oh Jean-luc

Escrita por: Els Amics de les Arts