S'ha Acabat
Un núvol passa, els carrers s'ha enfosquit
i fot un bram com els de quan era petit,
darrera els vidres jo m'ho miro arrupit,
Ma mare sent Roberto Carlos tot fent el llit.
Ara jo flipo amb aquell gat blau i trist
i moro d'enyorança perquè no ets aquí,
La pluja m'ha portat records d'aquell estiu,
que vam passar junts en el teu pis de Cambrils.
Ma mare mai va creure que només fóssim amics,
ella ens protegia de la llengua dels veïns,
perquè si eres a casa em veia tan feliç,
no ho entenia però un fill és sempre un fill.
Uooo, dos cossos enmig de la sorra,
uooo, rebolcant-se abraçats,
uooo, de la ment no se m'esborra,
uooo, no puc creure que s'ha acabat.
Va aparèixer envoltada de misteri,
en el primer moment tot va semblar normal,
borratxera, descontrol, mais i rialles,
l'endemà jo amb ressaca i ell amb ella se'n va anar.
Però ara, aquell núvol lentament ja ha passat,
ja no plou i el cel gris sembla que s'ha escampat,
i un gran amor no pot morir-se així,
el cassette de ma mare m'ha semblat sentir.
Uooo, dos cossos enmig de la sorra,
uooo, rebolcant-se abraçats,
uooo, de la ment no se m'esborra,
uooo, no puc creure que s'ha acabat.
Het Is Voorbij
Een wolk trekt voorbij, de straten zijn verduisterd
en het maakt een geluid zoals toen ik klein was,
achter de ramen kijk ik ernaar, opgevouwen,
Mijn moeder hoort Roberto Carlos terwijl ze het bed opmaakt.
Nu flip ik over die blauwe en treurige kat
en ik sterf van verlangen omdat je hier niet bent,
de regen heeft herinneringen van die zomer gebracht,
waar we samen doorbrachten in jouw appartement in Cambrils.
Mijn moeder heeft nooit geloofd dat we alleen vrienden waren,
ze beschermde ons tegen de roddels van de buren,
want als je thuis was, zag ze me zo gelukkig,
ze begreep het niet, maar een kind is altijd een kind.
Uooo, twee lichamen midden in het zand,
uooo, rollend en omarmd,
uooo, uit mijn hoofd gaat het niet weg,
uooo, ik kan niet geloven dat het voorbij is.
Ze verscheen omgeven door mysterie,
bij het eerste moment leek alles normaal,
dronken, chaos, meisjes en gelach,
de volgende dag had ik een kater en hij ging met haar weg.
Maar nu, die wolk is langzaam al voorbij,
het regent niet meer en de grijze lucht lijkt opgeklaard,
en een grote liefde kan niet zo maar sterven,
de cassette van mijn moeder leek ik te horen.
Uooo, twee lichamen midden in het zand,
uooo, rollend en omarmd,
uooo, uit mijn hoofd gaat het niet weg,
uooo, ik kan niet geloven dat het voorbij is.