395px

Zwarte Waterdawn

Eluveitie

Black Water Dawn

At the gloaming shore, neither sea nor land
The heaving immeasurable darkness ahead
Moonlit the stannic waves swell up and threat
And the nightly breeze is calling my name

I gaze into the night, as if I could see
No land in sight but a voracious deep
I resign myself onto the barque
To set sail to perdition, a fate so dark

Can you feel them, can you see them
The green hills, the silver stream
Can you not see the newborn sky, the auburn sun
You are so near the sun of the dawn

Across the waves of the fever sea
The lashing billows hurling curses at me
Bawling the cormorant mouths open wide
Snatching and gnawing, bane at my side

Deathwards the ferry glides across the waters so deep
To the foul land, athwart the venomous sea
Resistance worn down and a broken will
A crippled heart, sense come to nil

Can you feel it, can you hear it
The oaks song, the raven's call
Can you not see the newborn sky, the auburn sun
You are so near the sun of the dawn

Can you feel them, can you see them
The green hills, the silver stream
Can you not see the newborn sky, the auburn sun
Can you not see the sun of the dawn
You are so near tir' jovincon

Zwarte Waterdawn

Aan de schemerige kust, noch zee noch land
De onmetelijke duisternis voor me
Maanschijn laat de tinnen golven opzwellen en dreigen
En de nachtelijke bries roept mijn naam

Ik kijk in de nacht, alsof ik kan zien
Geen land in zicht, alleen een vraatzuchtige diepte
Ik geef me over aan de boot
Om te zeilen naar de ondergang, een lot zo donker

Kun je ze voelen, kun je ze zien
De groene heuvels, de zilveren stroom
Kun je de nieuwe lucht niet zien, de kastanjebruine zon
Je bent zo dichtbij de zon van de dageraad

Over de golven van de koortszee
De kolkende golven werpen vervloekingen naar me
De aalscholvers schreeuwen met wijdopen kelen
Grijpen en knagen, een vloek aan mijn zijde

Doodwaarts glijdt de veerboot over de diepe wateren
Naar het vuile land, dwars door de venijnige zee
Weerstand versleten en een gebroken wil
Een gekwetst hart, gevoel tot nul gereduceerd

Kun je het voelen, kun je het horen
Het lied van de eiken, de roep van de raaf
Kun je de nieuwe lucht niet zien, de kastanjebruine zon
Je bent zo dichtbij de zon van de dageraad

Kun je ze voelen, kun je ze zien
De groene heuvels, de zilveren stroom
Kun je de nieuwe lucht niet zien, de kastanjebruine zon
Kun je de zon van de dageraad niet zien
Je bent zo dichtbij tir' jovincon