Ooorra
Direto vejo pai brincando com filho no parque
Sinto inveja, fico me perguntando: Tio, o que que a vida fez comigo?
Sorrio pelos pivetes, acho da hora
Olho pra baixo, tenho mó vontade de chorar, mas não consigo
Em segundos me vem vinte e poucos dia dos pais
Guardo o presente fi, ele já não volta mais
Arrasta a cartolina com papel crepom
Amassa, joga no lixo: Porra, pior que esse aqui tava bom
Hoje fico olhando na espreita
Vendo os moleques aí, com pai mãe do lado e nem respeita
Deviam ser por um dia o que eu sou há trinta anos
Pra vê se cês ia tá na de trocar os coroa pelos manos
Não sei se dá tristeza ou ódio
Não conseguir lembrar de você sóbrio
Não vi as vadia nem seus aliado
Com o doutor no corredor implorando pelo que há de mais sagrado
Eu já passei fome, já apanhei calado
Já me senti sozinho, já perdi uns aliado
Eu já dormi na rua, fui desacreditado
Já vi a morte perto, um cano engatilhado
Eu já fugi dos homem, bati nos arrombado
Quase morri de frio, eu já roubei mercado
Já invejei quem tem pai, já perdi um bocado
Eu sofri por amor, eu já vi quase tudo chegado!
E mesmo assim, tive que penar pra aprender
Que minha mãe não ia poder tá lá pra me ver crescer
Tinha que trabalhar pra ter o que comer
Não ver seu filho aprende a falar, essa porra deve doer
Aguentar madame mandar e ter que acatar
Ainda ouvindo o bairro sussurrar: Você sabe, mãe solteira é o quê?
Ver seu tempo acabar, sua chance morrer
E no fim do mês ganhar, o que não da nem pra sobreviver
Me ensinou a não desistir rapaz
Miséria é foda, só que eu ainda sou bem mais
Maderite furado, cigarro, cheiro de pinga
Olha onde eu cresci! Onde nem erva-daninha vinga!
Como cê vai sonhar com pódio se amor é luxo
E com a grana que nóis tem só dá pra ter ódio?
Coisas da vida, história repetida, algo assim
Com quatro anos eu já via o mundo inteiro contra mim
Eu já passei fome, já apanhei calado
Já me senti sozinho, já perdi uns aliado
Eu já dormi na rua, fui desacreditado
Já vi a morte perto, um cano engatilhado
Eu já fugi dos homem, bati nos arrombado
Quase morri de frio, eu já roubei mercado
Já invejei quem tem pai, já perdi um bocado
Eu sofri por amor, eu já vi quase tudo chegado!
E o que eu sempre tive foi minha rima
O resto se foi tipo trampo, amigo, mina
Eu nunca quis vive disso, nunca sonhei com isso
Eu tava acostumado à rimar por hobby e trampa por uns trocado
E eu ia pro crime, irmão
Se não fosse a confiança do Pedro e do Felipão
Sem dinheiro, já dava pa vê o fim
Mas um me levou pra liga e o outro fez as bases pra mim
Na fé, me pôs no lugar onde vários quer nome
Foda-se todos, eu não quer mais passar fome
Amo isso, vou ser contribuinte
Assim ó, escrever como quem vai morrer no dia seguinte
Vagabunda, pirou nos flow, a cada ideia ouvia: How
Quando vi, o radinho tocou, gente querendo show
E agora, eu vou fazer virar com os meus
É real, o menino do morro virou Deus!
Eu quase me perdi nas ilusão
Fui salvo, por ter sabedoria e pé no chão
Chamei uns de irmão, quando nóis era sócio
Pensei ter feito amigos, e tava fazendo negócios
Odeio vender algo que é tão meu
Mas se alguém vai ganhar grana com essa porra, então que seja eu
E os que não quer dinheiro, mano
É porque nunca viu a barriga roncar mais alto do que o eu te amo
Eu vi minha mãe, me jogar dentro do guarda-roupa trancado
Era o lugar mais seguro, quando a chuva levou os telhado
E dizia: Não se preocupa, chuva é normal
Já vi o pior disso aqui, ver o bom hoje é natural
E o justo, então antes de criticar quem cê vê trampar
Cala boca e pensa, quantas história cê tem pra contar
Falar que ao dizer A Rua é nóis, pago de dono da rua
Desculpa, eu vivo isso e a incerteza é sua!
Se você não se sente dono dela, xiu não fode!
E antes de escrever um rap, me liga e pergunta se pode
Ooorra
Recht voor me zie ik een vader spelen met zijn kind in het park
Ik voel jaloezie, vraag me af: Tio, wat heeft het leven met mij gedaan?
Ik lach om de kinderen, vind het tof
Kijk naar beneden, heb zo'n zin om te huilen, maar het lukt niet
In seconden komen de twintig of zo vaderdagen naar boven
Ik bewaar het cadeau, hij komt niet meer terug
Sleurt het karton met crepepapier
Vouwt het op, gooit het in de prullenbak: Verdorie, deze was nog goed
Vandaag kijk ik op de loer
Zie de jongens daar, met vader en moeder naast zich en geen respect
Ze zouden voor één dag moeten zijn wat ik al dertig jaar ben
Om te zien of jullie de oude voor de vrienden zouden ruilen
Weet niet of het verdriet of haat is
Kan me niet herinneren dat ik nuchter aan je dacht
Heb de hoeren en hun vrienden niet gezien
Met de dokter in de gang smekend om wat heilig is
Ik heb honger geleden, heb stilletjes klappen gekregen
Heb me eenzaam gevoeld, heb wat vrienden verloren
Ik heb op straat geslapen, ben niet geloofd
Heb de dood van dichtbij gezien, een geweer geladen
Ik ben weggelopen voor de mannen, heb de klootzakken geslagen
Bijna dood van de kou, ik heb de supermarkt beroofd
Heb jaloers gekeken naar wie een vader heeft, heb een hoop verloren
Ik heb geleden om de liefde, ik heb bijna alles gezien!
En toch moest ik lijden om te leren
Dat mijn moeder er niet zou zijn om me te zien opgroeien
Ze moest werken om te hebben wat te eten
Niet zien hoe je kind leert praten, dat moet pijn doen
Moet de madam gehoorzamen en het accepteren
Terwijl de buurt fluistert: Weet je, alleenstaande moeder is wat?
Je ziet je tijd verstrijken, je kans sterven
En aan het eind van de maand verdienen, wat niet eens genoeg is om te overleven
Ze leerde me niet op te geven, jongen
Armoede is zwaar, maar ik ben nog veel meer
Doorleefde hout, sigaret, geur van drank
Kijk waar ik ben opgegroeid! Waar zelfs onkruid niet groeit!
Hoe ga je dromen van een podium als liefde luxe is
En met het geld dat wij hebben, kan je alleen maar haat hebben?
Dingen van het leven, herhaalde geschiedenis, zoiets
Op vierjarige leeftijd zag ik de hele wereld tegen me
Ik heb honger geleden, heb stilletjes klappen gekregen
Heb me eenzaam gevoeld, heb wat vrienden verloren
Ik heb op straat geslapen, ben niet geloofd
Heb de dood van dichtbij gezien, een geweer geladen
Ik ben weggelopen voor de mannen, heb de klootzakken geslagen
Bijna dood van de kou, ik heb de supermarkt beroofd
Heb jaloers gekeken naar wie een vader heeft, heb een hoop verloren
Ik heb geleden om de liefde, ik heb bijna alles gezien!
En wat ik altijd had was mijn rijm
De rest is weg als werk, vriend, meisje
Ik heb nooit gewild om hiervan te leven, heb er nooit van gedroomd
Ik was gewend om te rijmen voor de lol en te werken voor wat kleingeld
En ik zou de criminaliteit ingaan, bro
Als het niet was voor het vertrouwen van Pedro en Felipão
Zonder geld, kon je het einde al zien
Maar de een nam me mee naar de liga en de ander legde de basis voor mij
In geloof, zette hij me op de plek waar velen naam willen
Verrek iedereen, ik wil niet meer honger lijden
Ik hou hiervan, ik ga belastingbetaler zijn
Zo, schrijven als iemand die de volgende dag kan sterven
Slet, raakte in de flow, bij elk idee hoorde ik: How
Toen ik het zag, speelde de radio, mensen wilden een show
En nu ga ik het waarmaken met mijn mensen
Het is echt, de jongen van de heuvel is een god geworden!
Ik was bijna verloren in de illusie
Ik werd gered, door wijsheid en met beide voeten op de grond
Ik noemde sommigen broers, toen we partners waren
Dacht vrienden te maken, en deed zaken
Ik haat het om iets te verkopen dat zo van mij is
Maar als iemand geld gaat verdienen met deze shit, laat het dan maar mij zijn
En degenen die geen geld willen, man
Dat is omdat ze nooit de buik harder hebben horen rommelen dan ik hou van jou
Ik zag mijn moeder, me in de kast stoppen
Het was de veiligste plek, toen de regen het dak meenam
En zei: Maak je geen zorgen, regen is normaal
Ik heb het ergste hiervan gezien, het goede vandaag is natuurlijk
En de rechtvaardige, dus voordat je kritiek hebt op wie je ziet werken
Hou je mond en denk na, hoeveel verhalen heb je te vertellen
Te zeggen dat als je zegt De Straat is ons, je je als eigenaar van de straat gedraagt
Sorry, ik leef dit en de onzekerheid is van jou!
Als je je geen eigenaar voelt, sssht, verneuk het niet!
En voordat je een rap schrijft, bel me en vraag of het mag