395px

Principia (met Fabiana Cozza, Pastor Henrique Vieira en Pastoras do Rosário)

Emicida

Principia (part. Fabiana Cozza, Pastor Henrique Vieira e Pastoras do Rosário)

[Pastoras do Rosário]
Lá-ia, lá-ia, lá-ia
Lá-ia, lá-ia, lá-ia
Lá-ia, lá-ia, lá-ia
Lá-ia, lá-ia, lá-ia

[Emicida]
Com o cheiro doce da arruda
Penso em buda, calmo
Tenso, busco uma ajuda
Às vezes me vem um salmo
Tira a visão que iluda, é tipo um oftalmo
E eu, que vejo além de um palmo
Por mim, tu, Ubuntu, algo almo
Se for pra crer no terreno
Só no que nóis tá vendo memo
Resumo do plano é baixo, pequeno
Mundano, sujo, inferno e veneno
Frio, inverno e sereno
Repressão e regressão
É um luxo ter calma, a vida escalda
Tento ler almas pra além de pressão
Nações em declive na mão desse Barrabás
Onde o milagre jaz
Só prova a urgência de livros
Perante o estrago que um sabre faz
Imersos em dívidas ávidas
Sem noção do que são dádivas
No tempo onde a única que ainda corre livre aqui são nossas lágrimas
E eu voltei pra matar, tipo infarto
Depois fazer renascer, estilo um parto
Eu me refaço, farto, descarto
De pé no chão, homem comum
Se a bênção vem a mim, reparto
Invado cela, sala, quarto
Rodei o globo, hoje tô certo de que
Todo mundo é um

[Emicida e Pastoras do Rosário]
Tudo, tudo, tudo, tudo que nóis tem é nóis
Tudo, tudo, tudo que nóis tem é
Tudo, tudo, tudo que nóis tem é nóis
Tudo, tudo, tudo que nóis tem é
Tudo, tudo, tudo, tudo que nóis tem é nóis
Tudo, tudo, tudo que nóis tem é
Tudo, tudo, tudo que nóis tem é nóis
Tudo, tudo, tudo que nóis tem é

[Emicida]
Cale o cansaço, refaça o laço
Ofereça um abraço quente
A música é só uma semente
Um sorriso ainda é a única língua que todos entende
Cale o cansaço, refaça o laço
Ofereça um abraço quente
A música é só uma semente
Um sorriso ainda é a única língua que todos entende
(Tio, gente é pra ser gentil)

Tipo um girassol, meu olho busca o Sol
Mano, crer que o ódio é a solução
É ser sommelier de anzol
Barco à deriva, sem farol
Nem sinal de aurora boreal
Minha voz corta a noite igual um rouxinol
Meu foco de pôr o amor no hall

[Fabiana Cozza]
Tudo que bate é tambor
Todo tambor vem de lá
Se o coração é o senhor, tudo é África
Pus em prática
Essa tática
Matemática, falou?
Enquanto a terra não for livre, eu também não sou
Enquanto ancestral de quem tá por vir, eu vou
Cantar com as menina enquanto germina o amor
É empírico, meio onírico, meio Kiriku, meu espírito
Quer que eu tire de tu a dor

[Emicida]
É mil volts a descarga de tanta luta
Adaga que rasga com força bruta
Deus, por que a vida é tão amarga
Na terra que é casa da cana de açúcar?
E essa sobrecarga frustra o gueto
Embarga e assusta ser suspeito
Recarga que pus, é que igual Jesus
No caminho da luz, todo mundo é preto
Ame, pois

Simbora que o tempo é rei
Vive agora, não há depois
Ser tempo da paz, como um cais que vigora nos maus lençóis
É um-dois, um-dois, longe do playboy
Como monge sois, fonte como sóis
No front sem bois, forte como nós
Lembra: A rua é nóis

[Emicida e Pastoras do Rosário]
(Tudo, tudo, tudo, tudo que nóis tem é nóis)
Tudo, tudo, tudo que nóis tem é nóis
(Tudo, tudo, tudo que nóis tem é)
Tudo, tudo, absolutamente tudo
(Tudo, tudo, tudo que nóis tem é nóis)
Tudo que nóis tem é isso, uns aos outros
(Tudo, tudo, tudo que nóis tem é)
Tudo que nóis tem é uns aos outros, tudo

[Pastor Henrique Vieira]
Vejo a vida passar num instante
Será tempo o bastante que tenho pra viver?
Não sei, não posso saber
Quem segura o dia de amanhã na mão?
Não há quem possa acrescentar um milímetro a cada estação
Então, será tudo em vão? Banal? Sem razão?
Seria, sim, seria se não fosse o amor
O amor cuida com carinho, respira o outro, cria o elo
No vínculo de todas as cores, dizem que o amor é amarelo
É certo na incerteza
Socorro no meio da correnteza
Tão simples como um grão de areia
Confunde os poderosos a cada momento
Amor é decisão, atitude
Muito mais que sentimento
Alento, fogueira, amanhecer
O amor perdoa o imperdoável
Resgata dignidade do ser
É espiritual
Tão carnal quanto angelical
Não tá no dogma, ou preso numa religião
É tão antigo quanto a eternidade
Amor é espiritualidade
Latente, potente, preto, poesia
Um ombro na noite quieta
Um colo para começar o dia
Filho, abrace sua mãe
Pai, perdoe seu filho
Pais é reparação, fruto de paz
Paz não se constrói com tiro
Mas eu o miro, de frente, na minha fragilidade
Eu não tenho a bolha da proteção
Queria guardar tudo que amo
No castelo da minha imaginação
Mas eu vejo a vida passar num instante
Será tempo o bastante que tenho para viver?
Eu não sei, eu não posso saber
Mas enquanto houver amor
Eu mudarei o curso da vida
Farei um altar para comunhão
Nele eu serei um com o mundo
Até ver o ubuntu da emancipação
Porque eu descobri o segredo que me faz humano
Já não está mais perdido o elo
O amor é o segredo de tudo
E eu pinto tudo em amarelo

Principia (met Fabiana Cozza, Pastor Henrique Vieira en Pastoras do Rosário)

[Pastoras do Rosário]
Lá-ia, lá-ia, lá-ia
Lá-ia, lá-ia, lá-ia
Lá-ia, lá-ia, lá-ia
Lá-ia, lá-ia, lá-ia

[Emicida]
Met de zoete geur van rucola
Denk ik aan Boeddha, kalm
Spannend, zoek ik hulp
Soms komt er een psalm naar boven
Haal de illusie weg, het is als een oogarts
En ik, die verder kijkt dan een handbreedte
Voor mij, jij, Ubuntu, iets wat ons bindt
Als ik moet geloven in wat hier is
Alleen in wat wij echt zien
De samenvatting van het plan is laag, klein
Aards, vuil, hel en vergif
Koud, winter en stil
Repressie en regressie
Het is een luxe om kalm te zijn, het leven is hard
Ik probeer zielen te lezen voorbij de druk
Naties in verval in de handen van deze Barrabas
Waar het wonder ligt
Toont alleen de urgentie van boeken
Tegenover de schade die een zwaard aanricht
Verstrikt in hongerige schulden
Zonder besef van wat geschenken zijn
In de tijd waarin de enige die hier nog vrij rondloopt onze tranen zijn
En ik ben terug om te doden, als een hartaanval
Daarna weer te laten leven, als een geboorte
Ik herstel mezelf, zat, laat los
Met de voeten op de grond, een gewone man
Als de zegen naar mij komt, deel ik
Ik dringen de cel binnen, de kamer, het slaapvertrek
Ik heb de wereld rondgereisd, en vandaag ben ik er zeker van dat
Iedereen één is

[Emicida en Pastoras do Rosário]
Alles, alles, alles, alles wat wij hebben, is ons
Alles, alles, alles wat wij hebben, is
Alles, alles, alles wat wij hebben, is ons
Alles, alles, alles wat wij hebben, is
Alles, alles, alles, alles wat wij hebben, is ons
Alles, alles, alles wat wij hebben, is
Alles, alles, alles wat wij hebben, is ons
Alles, alles, alles wat wij hebben, is

[Emicida]
Zwijg de vermoeidheid, herstel de band
Bied een warme omhelzing aan
De muziek is slechts een zaadje
Een glimlach is nog steeds de enige taal die iedereen verstaat
Zwijg de vermoeidheid, herstel de band
Bied een warme omhelzing aan
De muziek is slechts een zaadje
Een glimlach is nog steeds de enige taal die iedereen verstaat
(Man, wees vriendelijk)

Als een zonnebloem zoekt mijn oog de Zon
Bro, geloven dat haat de oplossing is
Is als sommelier van een haak
Een schip dat drijft, zonder licht
Geen teken van het poollicht
Mijn stem snijdt door de nacht als een nachtegaal
Mijn focus ligt op het zetten van de liefde vooraan

[Fabiana Cozza]
Alles wat klopt is een trommel
Elke trommel komt van daar
Als het hart de heer is, dan is alles Afrika
Ik heb het in de praktijk gebracht
Deze tactiek
Wiskunde, snap je?
Zolang de aarde niet vrij is, ben ik dat ook niet
Als voorouder van wie komen gaat, ga ik
Zingen met de meisjes terwijl de liefde ontkiemt
Het is empirisch, half dromerig, half Kiriku, mijn geest
Wil dat ik jouw pijn wegneem

[Emicida]
Het is duizend volt de ontlading van zoveel strijd
Een dolk die snijdt met brute kracht
God, waarom is het leven zo bitter
In het land dat het thuis is van suikerriet?
En deze overbelasting frustreert de ghetto
Ze belemmert en maakt het eng om verdacht te zijn
De herlaadactie die ik gebruikte, is dat net als Jezus
Op het pad van het licht, is iedereen zwart
Hebd, dus

Laten we gaan, de tijd is koning
Leef nu, er is geen later
We zijn tijd van vrede, als een haven die standhoudt in woelige wateren
Eén-twee, één-twee, ver weg van de rijkelui
Zoals monniken zijn, een bron zoals zonnen
Op de frontlijn zonder runderen, sterk zoals wij
Onthoud: De straat is ons

[Emicida en Pastoras do Rosário]
(Alles, alles, alles, alles wat wij hebben, is ons)
Alles, alles, alles wat wij hebben, is ons
(Alles, alles, alles wat wij hebben, is)
Alles, alles, absoluut alles
(Alles, alles, alles wat wij hebben, is ons)
Alles wat wij hebben is dat, elkaar
(Alles, alles, alles wat wij hebben, is)
Alles wat wij hebben is elkaar, alles

[Pastor Henrique Vieira]
Ik zie het leven voorbijflitsen in een oogwenk
Is dit de tijd die ik heb om te leven?
Ik weet het niet, ik kan het niet weten
Wie heeft de dag van morgen in zijn handen?
Er is niemand die een millimeter kan toevoegen in elk seizoen
Dus, is alles dan vergeefs? Banal? Zonder reden?
Zou het zijn, ja, als het niet om de liefde ging
De liefde zorgt met tederheid, ademt de ander, creëert de band
In de verbinding van alle kleuren, zeggen ze dat de liefde geel is
Het is zeker in de onzekerheid
Een redding middenin de stroom
Zo simpel als een korrel zand
Verwarring voor de machtigen, elk moment
Liefde is een beslissing, een houding
Veel meer dan een gevoel
Aden, een vuurtje, het ochtendgloren
De liefde vergeeft het onvergeeflijke
Herstelt de waardigheid van het bestaan
Het is spiritueel
Even vleeselijk als engelachtig
Het zit niet in dogma, of vastgelegd in een religie
Het is zo oud als de eeuwigheid
Liefde is spiritualiteit
Latent, krachtig, zwart, poëzie
Een schouder in de stille nacht
Een schoot om de dag te beginnen
Zoon, omhels je moeder
Vader, vergeef je kind
Ouders zijn herstel, het vrucht van vrede
Vrede bouw je niet op met kogels
Maar ik richt op hem, recht in mijn kwetsbaarheid
Ik heb de beschermende bubbel niet
Ik wou alles wat ik liefheb
Bewaren in het kasteel van mijn verbeelding
Maar ik zie het leven voorbijflitsen in een oogwenk
Is dit de tijd die ik heb om te leven?
Ik weet het niet, ik kan het niet weten
Maar zolang er liefde is
Zal ik de loop van het leven veranderen
Ik zal een altaar bouwen voor gemeenschap
Daarin zal ik één zijn met de wereld
Tot ik het ubuntu van bevrijding zie
Want ik heb het geheim ontdekt dat me menselijk maakt
De verbinding is niet meer verloren
De liefde is het geheim van alles
En ik schilder alles in het geel

Escrita por: Emicida, Nave