Minha Esquina
Já peguei meu violão
Pra falar do nosso amor
Mas se é Deus quem dá o dom
A mulher concebe a dor
E assim voltei pra minha esquina
Mas sem querer voltar
Canto até seis da matina
Que é pra poder não chorar
Mas não tem nada, eu vou ficando com a rapaziada
Cantando um samba e outro no meu violão
Poeta que é poeta, mora na jogada
Um amor que vai, mais uma canção
Mas quem tira, inda vai por
Pela lei da proporção
Quando Deus pede o penhor
A mulher pede o perdão
E assim deixei a minha esquina
Mas sem querer deixar
Em rotina por rotina
Vou levando devagar
Mas o meu nome vai ficando pela madrugada
Eu tenho um samba e outro pra cada emoção
Poeta que é poeta, não perde a parada
O que vem é festa pro meu coração
Mas não tem nada, eu vou ficando
Não é isso, não
Poeta que é poeta, não perde a parada
O que vem é festa pro meu coração
Mas o meu nome vai ficando pela madrugada
Eu tenho um samba e outro pra cada emoção
Poeta que é poeta, não perde a parada
O que vem é festa pro meu coração
Mas quem tira, inda vai por
Pela lei da proporção
Quando Deus pede o penhor
A mulher pede o perdão
E assim deixei a minha esquina
Mas sem querer deixar
Em rotina por rotina
Vou levando devagar
Mas o meu nome vai ficando pela madrugada
Eu tenho um samba e outro pra cada emoção
Poeta que é poeta, não perde a parada
O que vem é festa pro meu coração
Mas não tem nada, eu vou ficando
Não é isso, não
Poeta que é poeta, não perde a parada
O que vem é festa pro meu coração
Mijn Hoekje
Ik heb mijn gitaar gepakt
Om over onze liefde te praten
Maar als God het talent geeft
Dan voelt de vrouw de pijn
En zo ben ik terug naar mijn hoekje gegaan
Maar zonder echt te willen terugkomen
Zing ik tot zes uur in de ochtend
Om maar niet te hoeven huilen
Maar het maakt niet uit, ik blijf bij de jongens
Zingend een samba en nog een op mijn gitaar
Een dichter die een dichter is, woont in het spel
Een liefde die gaat, weer een lied
Maar wie wegneemt, gaat ook weer
Volgens de wet van de proportie
Als God om de borg vraagt
Vraagt de vrouw om vergiffenis
En zo heb ik mijn hoekje verlaten
Maar zonder echt te willen vertrekken
In routine door routine
Neem ik het langzaam aan
Maar mijn naam blijft hangen in de vroege ochtend
Ik heb een samba en nog een voor elke emotie
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar het maakt niet uit, ik blijf hier
Dat is het niet, nee
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar mijn naam blijft hangen in de vroege ochtend
Ik heb een samba en nog een voor elke emotie
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar wie wegneemt, gaat ook weer
Volgens de wet van de proportie
Als God om de borg vraagt
Vraagt de vrouw om vergiffenis
En zo heb ik mijn hoekje verlaten
Maar zonder echt te willen vertrekken
In routine door routine
Neem ik het langzaam aan
Maar mijn naam blijft hangen in de vroege ochtend
Ik heb een samba en nog een voor elke emotie
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar het maakt niet uit, ik blijf hier
Dat is het niet, nee
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart