Run
I was twenty-one
My dress was second-hand
Got married on a Monday
At the courthouse in Spokane
A witness and a signature
A little silver band
When I dreamed about my wedding day
That wasn't what I planned
First time he ever hit me
I covered up the bruise
He begged for me to take him back
Blamed it on the booze
He's the kind of thunderstorm
That takes all day to brew
I was always in the way
When he'd come tearing through
I never even gave
The Sun a chance to rise
I took off my wedding ring
I didn't say goodbye
'Cause he stumbled in last night
Quarter after one
I could hear him in the kitchen
Take the safety off the gun
Saw a shadow in the hallway
Somethin' whispered run
I never even gave
The Sun a chance to rise
I left the bed unmade
I didn't say goodbye
I didn't say goodbye
I left him in the dark
A hundred miles away
I'm the only pair of headlights
On the interstate
Today's our anniversary
Eleven years I stayed
And I can see the longest night
Is breaking into day
Ren
Ik was eenentwintig
Mijn jurk was tweedehands
Getrouwd op een maandag
Bij de rechtbank in Spokane
Een getuige en een handtekening
Een klein zilveren bandje
Toen ik droomde over mijn trouwdag
Was dat niet wat ik had gepland
De eerste keer dat hij me sloeg
Verhullend de blauwe plek
Hij smeekte me om hem terug te nemen
Gaf de drank de schuld
Hij is het soort onweersbui
Dat de hele dag nodig heeft om op te bouwen
Ik stond altijd in de weg
Als hij door de kamer kwam razen
Ik gaf de zon nooit eens
Een kans om op te komen
Ik deed mijn trouwring af
Ik zei geen vaarwel
Want hij strompelde gisteravond binnen
Kwart over één
Ik hoorde hem in de keuken
De veiligheid van het wapen afhalen
Zag een schaduw in de gang
Iets fluisterde: ren
Ik gaf de zon nooit eens
Een kans om op te komen
Ik liet het bed onopgemaakt
Ik zei geen vaarwel
Ik zei geen vaarwel
Ik liet hem in het donker
Honderd mijl verderop
Ik ben de enige koplamp
Op de snelweg
Vandaag is onze verjaardag
Elf jaar bleef ik
En ik kan zien dat de langste nacht
Overgaat in de dag