Soli (Assieme)
C'è la farò a dimenticarti ma per ora no
Ti ho cancellata solamente dal telefono
Quanto è difficile ignorarti solo io lo so
Sono all'inferno e tu sei un angelo al citofono
Mentre è arrivato settembre dentro casa mia
Non riesco a trovare più niente che fa al caso mio
La chiamavamo routine quella monotonia
Quella vita di sempre che adesso è nostalgia
Fare una radiografia dei tuoi pensieri
È la cosa più facile
Erano un libro aperto I tuoi desideri
E ho strappato tutte le pagine
Se c'è una faccia che scappa non è la mia
Fuggire per il freddo non fa più per me
La soluzione migliore sarebbe andare via
E invece resto qui all'inferno a ricordarmi che
Siamo, sono, la realtà è che tu per me sei l'unica
Vieni da me, lo prometto questa volta è l'ultima
Sono solo, preso da me stesso e dalla musica
Vieni da me e da domani non chiamarmi più
All'inizio pensavo fosse normale quel fare senza pensarci
Nottate a scopare senza baciarsi
Gridarsi ti odio, sorridendo un attimo dopo
Ma si è spento il fuoco guardami dentro e cadi nel vuoto
Tu versi un mare di lacrime, è un maremoto
Ma io sono troppo stanco per raggiungerti a nuoto
E mentre io affogo ogni giorno di più, io non ti ascolto e tu
Stai chiusa in gabbia anche se fuori c'è molto di più'
Cadere e poi rialzarsi, piangere e poi sorridere
Tu l'hai chiamata sofferenza io lo chiamo vivere
Tra diffidenti e vipere decidere è difficile
Per amore non sai se morire o uccidere
Dovremmo fare due parole perché le persone
Più' son sole e meno qualcuno le vuole, tra tutti I limiti
Abbiamo scelto il cielo e si avvicina sempre più
Ma ora ho paura se guardo giù c'ho le vertigini
È per questo che
Siamo, sono, la realtà è che tu per me sei l'unica
Vieni da me, lo prometto questa volta è l'ultima
Sono solo, preso da me stesso e dalla musica
Vieni da me e da domani non chiamarmi più
Siamo, sono, la realtà è che tu per me sei l'unica
Vieni da me, lo prometto questa volta è l'ultima
Sono solo, preso da me stesso e dalla musica
Vieni da me e da domani non chiamarmi più
Soli (Samen)
Ik zal je vergeten, maar nu nog niet
Ik heb je alleen van mijn telefoon gewist
Hoe moeilijk het is om je te negeren, dat weet ik alleen
Ik ben in de hel en jij bent een engel aan de deurbel
Terwijl september in mijn huis is aangekomen
Kan ik niets meer vinden dat bij me past
We noemden het routine, die monotonie
Dat leven van altijd dat nu nostalgie is
Een röntgenfoto maken van jouw gedachten
Is het makkelijkste wat er is
Jouw verlangens waren een open boek
En ik heb alle pagina's eruit gescheurd
Als er een gezicht wegloopt, is het niet het mijne
Vluchtend voor de kou, dat is niet meer voor mij
De beste oplossing zou zijn om weg te gaan
En toch blijf ik hier in de hel om me te herinneren dat
We zijn, ik ben, de realiteit is dat jij voor mij de enige bent
Kom bij me, ik beloof het, deze keer is het de laatste
Ik ben alleen, gevangen in mezelf en de muziek
Kom bij me en bel me vanaf morgen niet meer
In het begin dacht ik dat het normaal was, dat doen zonder erover na te denken
Nachten vrijen zonder te zoenen
Elkaar schreeuwen dat je haat, glimlachend een moment later
Maar het vuur is gedoofd, kijk in me en val in de leegte
Jij laat een zee van tranen vallen, het is een tsunami
Maar ik ben te moe om je zwemmend te bereiken
En terwijl ik elke dag meer verdrink, luister ik niet naar je en jij
Blijft opgesloten in een kooi, ook al is er buiten zoveel meer
Vallen en weer opstaan, huilen en dan glimlachen
Jij noemde het lijden, ik noem het leven
Tussen wantrouwige en venijnige slangen is het moeilijk om te beslissen
Voor de liefde weet je niet of je moet sterven of doden
We zouden even moeten praten, want de mensen
Hoe eenzamer ze zijn, hoe minder iemand ze wil, tussen alle grenzen
Hebben we de hemel gekozen en die komt steeds dichterbij
Maar nu ben ik bang, als ik naar beneden kijk, krijg ik hoogtevrees
Dat is waarom
We zijn, ik ben, de realiteit is dat jij voor mij de enige bent
Kom bij me, ik beloof het, deze keer is het de laatste
Ik ben alleen, gevangen in mezelf en de muziek
Kom bij me en bel me vanaf morgen niet meer
We zijn, ik ben, de realiteit is dat jij voor mij de enige bent
Kom bij me, ik beloof het, deze keer is het de laatste
Ik ben alleen, gevangen in mezelf en de muziek
Kom bij me en bel me vanaf morgen niet meer