395px

Ademend

Emmanuel

Respirando

Respirando
Respirando
Respirando

Respirando
El polvo de este mundo nos está calando
Hasta cuando
El cielo gris obscuro lleno de metal

Respirando
El humo de ese coche que se va alejando
Sin notarlo
Los niños a la calle salen a jugar
¡Quita!

Se oye un grito
Al caer de la tarde y todos a bailar
Voz de alarma
No metas la nariz a dónde no la llaman

Respirándola
Una sola toma y eres rey del mar

Respirándola
Colgado del silencio te quedas sin habla
Vacíos los bolsillos, clavos en el alma
De pronto de tu boca sale sin parar
Una risa loca
Una risa que se apaga

Hierve por el cuerpo
Se lleva la calma, ya no te acuerdas de tus esperanzas
Respirándola
Te tiras de cabeza y todo te da igual
Sin pensarlo, igual que un torero echándose a matar

Hey

Respirándote
Perdiste el superhéroe que creíste ser
Respirándote
Te miras al espejo pero no te hallas
El tubo de la noche se empieza a estrechar
Te muerdes los labios dentro de una jaula
Sientes que te mueres y la fiesta que no para

Respirándote
Respirándola
Explotan tus sentidos en una batalla
Parece que termina el último viaje

Respirándola
Ruidos de sirena mientras todo falla

Respirándote
Un velo por tus ojos y ya no ves nada
Fiera que está suelta
Fiera de las venas
Un murmullo amargo
Mueres en sus brazos

Ademend

Ademend
Ademend
Ademend

Ademend
Het stof van deze wereld dringt tot ons door
Tot wanneer
De donkere grijze lucht vol met metaal

Ademend
De rook van die auto die verder weg rijdt
Zonder het te merken
De kinderen gaan de straat op om te spelen
Haal weg!

Je hoort een schreeuw
Als de avond valt en iedereen gaat dansen
Alarmstem
Steek je neus niet in zaken die je niet aangaan

Ademend
Eén enkele teug en je bent de koning van de zee

Ademend
Hangend in de stilte, je raakt verstomd
Lege zakken, spijkers in de ziel
Ineens komt er zonder stoppen uit je mond
Een gekke lach
Een lach die dooft

Het kookt door je lichaam
Het neemt de rust weg, je herinnert je je hoop niet meer
Ademend
Je duikt erin en het maakt je niets uit
Zonder na te denken, net als een stiervechter die zich in de strijd stort

Hé

Ademend
Je verloor de superheld die je dacht te zijn
Ademend
Je kijkt in de spiegel maar je herkent jezelf niet
De buis van de nacht begint zich te vernauwen
Je bijt op je lippen binnen een kooi
Je voelt dat je sterft en het feest stopt niet

Ademend
Ademend
Je zintuigen exploderen in een strijd
Het lijkt alsof de laatste reis ten einde loopt

Ademend
Geluiden van sirenes terwijl alles faalt

Ademend
Een sluier voor je ogen en je ziet niets meer
Beest dat losloopt
Beest van de aderen
Een bittere fluistering
Je sterft in zijn armen

Escrita por: