Eliza Mi Hortaliza
Ella es un retoño de la tierra
Con colmillos y con garras cual fiera
Volaría pero la cazaría
Con la realidad nunca la entenderían
Ella es de un color que nadie conoce
Y en la hora veinticinco aparece
En el mes entre diciembre y enero
La estación del año en medio del invierno
Imito la vista normal
Y la pierdo de vista
Y cuando todo me va mal
Le doy una visita
Ella por mi siempre está velando
Aunque putrefacto soy su fruto amado
Cuando acepto que veo todo raro
En el día entre el primero y último del año
Ahí esta
Eliza
Mi hortaliza
Eliza
Mi hortaliza
Ella ahuyenta a los demonios
Ella tiene temor de dios
Ella tiene la mano de dios
Dios me habla por su voz
Imito la vista normal
Y la pierdo de vista
Y cuando todo me va mal
Le doy una visita
Ella por mi siempre está velando
Aunque putrefacto soy su fruto amado
Cuando acepto que veo todo raro
En el día entre el primero y último del año
Ahí esta
Eliza
Mi hortaliza
Eliza
Mi hortaliza
Imito la vista normal
Y la pierdo de vista
Y cuando todo me va mal
Le doy una visita
Ella por mi siempre está velando
Aunque putrefacto soy su fruto amado
Eliza Mijn Groente
Zij is een scheut uit de aarde
Met tanden en klauwen als een beest
Ze zou vliegen, maar ik zou haar vangen
Met de realiteit zouden ze haar nooit begrijpen
Zij heeft een kleur die niemand kent
En om vijf over twaalf verschijnt ze
In de maand tussen december en januari
Het seizoen midden in de winter
Ik imiteer het normale zicht
En ik verlies haar uit het oog
En wanneer alles tegenzit
Breng ik haar een bezoek
Zij waakt altijd over mij
Ook al ben ik rot, ik ben haar geliefde vrucht
Wanneer ik accepteer dat alles vreemd is
Op de dag tussen de eerste en de laatste van het jaar
Daar is ze
Eliza
Mijn groente
Eliza
Mijn groente
Zij jaagt de demonen weg
Zij heeft angst voor God
Zij heeft de hand van God
God spreekt tot mij door haar stem
Ik imiteer het normale zicht
En ik verlies haar uit het oog
En wanneer alles tegenzit
Breng ik haar een bezoek
Zij waakt altijd over mij
Ook al ben ik rot, ik ben haar geliefde vrucht
Wanneer ik accepteer dat alles vreemd is
Op de dag tussen de eerste en de laatste van het jaar
Daar is ze
Eliza
Mijn groente
Eliza
Mijn groente
Ik imiteer het normale zicht
En ik verlies haar uit het oog
En wanneer alles tegenzit
Breng ik haar een bezoek
Zij waakt altijd over mij
Ook al ben ik rot, ik ben haar geliefde vrucht