395px

Cuando la carne humana lloraba

Enochian Crescent

Kun Ihmisliha Itki

Syd¤meni, Kylmempi kuin Kylmink¤¤n Talvi
Silm¤ni, kuin kaksi lampea Vihaa Uhkuvaa
Sieluni, Mustempi kuin Synkink¤¤n Kuilu
K¤teni, kuin kaksi Miekkaa ihmislihaa Raastavaa

Vihaan ihmisi¤, rakkautta
Halveksin s¤¤li¤, heikkoutta
Pilkkaan jumalaasi Kuollutta
Palvon Kuolemaa ja Kurjuutta!!!

Ylist¤n Kuolemaa ja Kurjuutta!!!!!!

Cuando la carne humana lloraba

Mi corazón, más frío que el invierno más frío
Mis ojos, como dos lagunas rebosantes de odio
Mi alma, más oscura que el abismo más profundo
Mis manos, como dos espadas desgarrando carne humana

Odio a los humanos, amor
Desprecio la compasión, la debilidad
Me burlo de tu dios muerto
¡Adoro la Muerte y la Miseria!

¡Alabo a la Muerte y la Miseria!

Escrita por: