Джованна
dzhovanna, my v poiskakh in’ yanya
dzhovanna, my s toboy na grani
zatyanulos’ nebo chërnym odeyalom, da
den’ cherneye nochi, solntsa stalo malo nam
veter zavyvayet dikim voyem oblaka
serdtse tikho plachet i bolit, no kak
no kak nam ne khvatalo na dvoikh odnoy lyubvi
kak zhe bylo malo razzhigat’ ogon’ vnutri
devochka dzhovanna v mire pustoty i lzhi
ona in’ yan’ iskala, no nashla lish’ chërnyy in’
stroki v polumrake da mysli odinochestva
my s toboy letali, no kryl’ya byli sorvany
svyazany po lokot’ ruki ot bessiliya
bol’ pronzayet krikom; kto teper’ tut ty i ya?
dzhovanna, my v poiskakh in’ yanya
dzhovanna, my s toboy na grani
dzhovanna, lyubov’ na dne sgorala
dzhovanna, my dve poloviny ini
a ya ne ostyl, vremya tayet, kak svecha
lovi etot posyl, chto podavit tu pechal’
pokidayut sily, milo bylo uvidat’sya
propitannaya dymom, tak khotel s toboy ostat’sya
ya govoryu — ty ne zabyvay: golos tvoy, kak laskovyy may
polovina moya byla, sila moya, aromatom unosila ty menya na kray
ty moya muza, no, vidimo, feyk, moy mirazh, ya s toboyu navek
veki tyazhely, i ya zakroyu glaza, na plechi pledom padayet sneg
no ty leti, leti, rodnaya, v nebesa
i o tebe odnoy toskuyet dusha
rodnaya, milaya, ty moy belyy svet
ya tvoyë imya proshepchu tebe vsled
dzhovanna, my v poiskakh in’ yanya
dzhovanna, my s toboy na grani
dzhovanna, lyubov’ na dne sgorala
dzhovanna, my dve poloviny ini
dzhovanna, my v poiskakh in’ yanya
dzhovanna, my s toboy na grani
dzhovanna, my v poiskakh in’ yanya
dzhovanna, my s toboy na grani
Giovanna
giovanna, wij zijn op zoek naar in’ yanya
giovanna, jij en ik aan de rand
de lucht is getrokken met een zwart dekentje, ja
de dag is zwarter dan de nacht, de zon is ons te weinig
de wind huilt met een wilde schreeuw van de wolken
het hart huilt stil en doet pijn, maar hoe
maar hoe ons niet genoeg was voor twee met één liefde
hoe weinig was het om het vuur van binnen aan te wakkeren
dit meisje giovanna in een wereld van leegte en leugens
ze zocht in’ yan, maar vond alleen maar zwart in
regels in de schemering en gedachten van eenzaamheid
wij vlogen samen, maar de vleugels waren gescheurd
gebonden aan de ellebogen, handen van machteloosheid
pijn snijdt als een schreeuw; wie is hier nu jij en ik?
giovanna, wij zijn op zoek naar in’ yanya
giovanna, jij en ik aan de rand
giovanna, de liefde is op de bodem verbrand
giovanna, wij zijn twee helften van in
en ik ben niet koud, de tijd smelt als een kaars
vang dit signaal, dat de droefheid onderdrukt
de krachten verlaten ons, het was fijn om elkaar te zien
door de rook doordrenkt, zo graag wilde ik bij jou blijven
ik zeg — vergeet niet: jouw stem, als een zachte mei
mijn helft was, mijn kracht, jouw geur droeg me naar de rand
jij mijn muze, maar blijkbaar een schim, mijn mirage, ik ben voor altijd met jou
jaren zijn zwaar, en ik sluit mijn ogen, op mijn schouders valt de sneeuw als een deken
maar jij vliegt, vliegt, geliefde, naar de hemel
en alleen over jou hunkert de ziel
geliefde, schat, jij mijn witte licht
ik fluister jouw naam na als een echo
giovanna, wij zijn op zoek naar in’ yanya
giovanna, jij en ik aan de rand
giovanna, de liefde is op de bodem verbrand
giovanna, wij zijn twee helften van in
giovanna, wij zijn op zoek naar in’ yanya
giovanna, jij en ik aan de rand
giovanna, wij zijn op zoek naar in’ yanya
giovanna, jij en ik aan de rand