Le Régiment de Sambre Et Meuse
Tous ces fiers enfants de la Gaule
Allaient sans trêve et sans repos
Avec leur fusil sur l'épaule
Courage au cœur et sac au dos
La gloire était leur nourriture
Ils étaient sans pain, sans souliers
La nuit, ils couchaient sur la dure
Avec leur sac pour oreiller
Le Régiment de Sambre et Meuse
Marchait toujours au cri de «Liberté»
Perçant la route glorieuse
Qui l'a conduit à l'immortalité
Pour nous battre, ils étaient cent mille
Et à leur tête, ils avaient des rois
Le général, vieillard débile
Faiblit pour la première fois,
Voyant certaine la défaite
Il réunit tous ses soldats
Puis il fit battre la retraite
Mais eux ne l'écoutèrent pas
Le Régiment de Sambre et Meuse
Marchait toujours au cri de «Liberté»
Perçant la route glorieuse
Qui l'a conduit à l'immortalité
Le choc fut semblable à la foudre
Ce fut un combat de géants
Ivres de gloire, ivres de poudre,
Pour mourir, ils serraient les rangs
Le régiment, sous la mitraille
Etait assailli de partout
Pourtant, la vivante muraille
Impassible, tenait debout
Le Régiment de Sambre et Meuse
Marchait toujours au cri de «Liberté»
Perçant la route glorieuse
Qui l'a conduit à l'immortalité
Le nombre eut raison du courage
Un soldat restait le dernier
Il se défendit avec rage
Mais bientôt fut fait prisonnier
En voyant ce héros farouche
L'ennemi pleura sur son sort
Le héros prit une cartouche
Jura puis se donna la mort
Le Régiment de Sambre et Meuse
Reçut la mort au cri de «Liberté»
Mais son histoire glorieuse
Lui donne droit à l'immortalité
Het Regiment van Sambre en Meuse
Al die trotse kinderen van Gallië
Gingen zonder rust en zonder pauze
Met hun geweer op de schouder
Moed in hun hart en een zak op de rug
De glorie was hun voedsel
Ze hadden geen brood, geen schoenen
's Nachts sliepen ze op de harde grond
Met hun zak als kussen
Het Regiment van Sambre en Meuse
Marcheren altijd met de kreet van "Vrijheid"
Door de glorieuze weg
Die hen naar de onsterfelijkheid leidde
Om te vechten waren ze honderdduizend
En aan hun hoofd hadden ze koningen
De generaal, een zwakke oude man
Verlies voor de eerste keer,
Zien de nederlaag als zeker
Verzamelde hij al zijn soldaten
Toen gaf hij het bevel tot terugtrekken
Maar zij luisterden niet naar hem
Het Regiment van Sambre en Meuse
Marcheren altijd met de kreet van "Vrijheid"
Door de glorieuze weg
Die hen naar de onsterfelijkheid leidde
De klap was als de bliksem
Het was een gevecht van reuzen
Dronken van glorie, dronken van kruit,
Om te sterven, sloten ze de rangen
Het regiment, onder het vuur
Werd van alle kanten aangevallen
Toch, de levende muur
Bleef onverzettelijk staan
Het Regiment van Sambre en Meuse
Marcheren altijd met de kreet van "Vrijheid"
Door de glorieuze weg
Die hen naar de onsterfelijkheid leidde
Het aantal overwon de moed
Een soldaat bleef de laatste
Hij verdedigde zich met woede
Maar werd al snel gevangen genomen
Bij het zien van deze woeste held
Huilde de vijand om zijn lot
De held nam een kogel
Zwoer en gaf zichzelf de dood
Het Regiment van Sambre en Meuse
Ontving de dood met de kreet van "Vrijheid"
Maar zijn glorieuze verhaal
Geeft hem recht op onsterfelijkheid