La Chica Triste Que Te Hacía Reir
Si no te gustara tanto meterte en líos,
Si eligieras un camino asfaltado alguna vez,
Conservarías el sombrero norteño,
Y la chica triste que te hacia reír.
Aunque no la quisieras, ni ella a ti,
Teníais sed, siempre a la vez, en los mismos lugares, en los bares;
Conservarías el bolsillo repleto,
Y la chica triste que te hacia reír.
³que no me lleven al hospital. no es que desconfíe,
Es que no me fío de la medicina occidental.
Que no me lleven al hospital. ¡si ya me encuentro mejor!
² cuanto más viejo, decías, mucho más libre.
Menos plata que te arrebatan, y menos peso que cargar.
Últimamente, vas muy ligero,
Sin la chica triste que te hacía reír.
Siempre hay otro lugar en la frontera,
Siempre la esperanza queda, y quizás pueda ser mañana,
Que el amanecer te traiga de vuelta
A la chica triste que te hacia reír.
²que no me lleven al hospital. no es que desconfíe,
Es que no me fío de la medicina occidental.
Que no me lleven al hospital. ¡ya estoy mejor!.
Asegúrate de que te dejen cerca de la parada,
La que esté más cercana, y te aleje de la diana,
Y no te preocupes, por no despedirte de nadie.
Het Treurige Meisje Dat Je Laat Lachen
Als je niet zo graag in de problemen kwam,
Als je ooit voor een verharde weg koos,
Zou je je noordelijke hoed behouden,
En het treurige meisje dat je liet lachen.
Ook al hield je niet van haar, en zij niet van jou,
Jullie hadden altijd dorst, op dezelfde plekken, in de kroegen;
Zou je je zak vol met geld behouden,
En het treurige meisje dat je liet lachen.
Neem me alsjeblieft niet mee naar het ziekenhuis. Het is niet dat ik wantrouw,
Het is dat ik niet vertrouw op de westerse geneeskunde.
Neem me alsjeblieft niet mee naar het ziekenhuis. Ik voel me al beter!
Hoe ouder je werd, zei je, hoe vrijer je was.
Minder geld dat ze je afhandig maken, en minder gewicht om te dragen.
De laatste tijd ga je heel licht,
Zonder het treurige meisje dat je liet lachen.
Er is altijd een andere plek aan de grens,
Altijd blijft er hoop, en misschien is het morgen,
Dat de dageraad je terugbrengt
Naar het treurige meisje dat je liet lachen.
Neem me alsjeblieft niet mee naar het ziekenhuis. Het is niet dat ik wantrouw,
Het is dat ik niet vertrouw op de westerse geneeskunde.
Neem me alsjeblieft niet mee naar het ziekenhuis. Ik voel me al beter!
Zorg ervoor dat ze je dichtbij de halte laten,
De dichtstbijzijnde, en je weg van het doel houden,
En maak je geen zorgen, om niemand gedag te zeggen.
Escrita por: Bunbury Enrique, Ramon Gacias Mateo, Rafael Cristobal Dominguez Sanz