395px

De Vreemdeling

Bunbury

El Extranjero

Una barca en el puerto me espera
No sé dónde me ha de llevar
No ando buscando grandeza
Sólo esta tristeza deseo curar

Me marcho y no pienso en la vuelta
Tampoco me apena lo que dejo atrás
Sólo sé que lo que me queda
En un solo bolsillo lo puedo llevar

Me siento en casa en América
En antigua quisiera morir
Parecido me ocurre con África
Asilah, Esauira y el Rift

Pero allá donde voy me llaman el extranjero
Donde quiera que estoy, el extranjero me siento

También extraño en mi tierra
Aunque la quiera de verdad
Pero mi corazón me aconseja
Los nacionalismos que miedo me dan

Ni patria ni bandera
Ni raza ni condición
Ni limites ni fronteras
Extranjero soy

Porque allá donde voy
Me llaman el extranjero
Donde quiera que estoy
El extranjero me siento

Porque allá donde voy
Me llaman el extranjero
Donde quiera que estoy
El extranjero me siento

De Vreemdeling

Een boot in de haven wacht op mij
Ik weet niet waar hij me naartoe brengt
Ik zoek geen grootheid
Alleen deze verdriet wil ik genezen

Ik vertrek en denk niet aan terugkomen
Het doet me ook geen pijn wat ik achterlaat
Ik weet alleen dat wat ik heb
In één zak kan ik het meenemen

Ik voel me thuis in Amerika
In het oude wil ik sterven
Hetzelfde heb ik met Afrika
Asilah, Essaouira en het Rift

Maar waar ik ook ga, noemen ze me de vreemdeling
Waar ik ook ben, voel ik me een vreemdeling

Ook vreemd in mijn eigen land
Ook al hou ik echt van het
Maar mijn hart zegt me
De nationalismen maken me bang

Geen vaderland of vlag
Geen ras of status
Geen grenzen of grenzen
Ik ben een vreemdeling

Want waar ik ook ga
Noemen ze me de vreemdeling
Waar ik ook ben
Voel ik me een vreemdeling

Want waar ik ook ga
Noemen ze me de vreemdeling
Waar ik ook ben
Voel ik me een vreemdeling

Escrita por: Enrique Bunbury